Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 1264/08

Административные суды2008-12-01
Номер дела
II OZ 1264/08
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2008-12-01
Тип
Postanowienie NSA

Судьи

Małgorzata Stahl

Резолютивная часть

Oddalono zażalenie

Текст решения

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 września 2008 r., sygn. akt II SA/Ol 729/08 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2008 r., zn. [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego z tytułu pracy przymusowej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przywrócenia J. S. terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2008 r., zn. [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, iż domagając się w piśmie z dnia 23 września 2008 r. przywrócenia terminu skarżący podniósł, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu otrzymał w dniu 10 września 2008 r. wraz z odpowiedzią na skargę w jednej kopercie i wzburzony treścią odpowiedzi nie zauważył, że oprócz odpowiedzi na skargę zostało mu doręczone zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Zdaniem Sądu nie można uznać, że uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi było niezawinione, skarżący został prawidłowo zawiadomiony o konieczności uiszczenia wpisu, a nawet jeżeli wzburzenie spowodowane treścią odpowiedzi na skargę nie pozwoliło skarżącemu zapoznać się z całością przesłanych mu dokumentów, to okoliczność ta nie mogła usprawiedliwiać jego bezczynności trwającej dwanaście dni, tym bardziej, że jak wynika z treści wniosku skarżący spodziewał się, że zostanie wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. Na powyższe postanowienie J. S. wniósł zażalenie, twierdząc, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, ponieważ zarządzenie zostało mu doręczone w sposób nieprawidłowy - z odpowiedzią na skargę w jednej przesyłce, co wprowadziło go w błąd. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy i z uwzględnieniem uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. W niniejszej sprawie nie sposób przyjąć, aby skarżący nie ponosił winy za uchybienie terminowi do dokonania czynności uiszczenia wpisu. Wskazywana przez J. S. okoliczność, że silne wzburzenie treścią odpowiedzi na skargę spowodowało, iż nie zauważył, że doręczono mu wraz z tą odpowiedzią zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu nie wskazuje na brak winy w uchybieniu terminu. Nie można bowiem przyjąć, że skarżący dochował należytej staranności, skoro nie zapoznał się z treścią wszystkich pism, jakie zostały do niego z Sądu przesłane. Doręczenie dwóch pism do jednej osoby w jednej przesyłce nie stanowi zaś okoliczności, która mogła stanowić taką przeszkodę w wypełnieniu zarządzenia, której skarżący nie mógł w żaden sposób usunąć. Zarówno we wniosku o przywrócenie terminu, jak i następnie w zażaleniu skarżący sam przyznaje, że nie zauważył drugiego dokumentu, ponieważ był poirytowany treścią odpowiedzi na skargę. Taka natomiast okoliczność nie świadczy o braku winy, która mogłaby stanowić przesłankę przywrócenia terminu w rozumieniu przepisu art. 87 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek o przywrócenie terminu został zatem słusznie oceniony przez Sąd I instancji, jako niezawierający okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, wobec czego zażalenie należało oddalić na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.