II SA/Wa 1472/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Agnieszka Góra – Błaszczykowska (spr.), Sędzia WSA Piotr Borowiecki, , Marcin Kwiatkowski, Protokolant specjalista, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2019 r. sprawy ze skargi M. D. na decyzję Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE II SA/Wa 1472/19 UZASADNIENIE Dowódca jednostki wojskowej Nr (...) w S. w dniu (...) stycznia 2019 r. skierował M. D. (dalej jako "skarżący") do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Z. w celu określenia zdolności do zawodowej służby wojskowej w związku z przebywaniem na długotrwałym zwolnieniu lekarskim. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w Z. w dniu (...) lutego 2019 r. orzekła, że skarżący jest trwale niezdolny do służby. Orzekanego zaliczono do drugiej grupy inwalidztwa z ogólnego stanu zdrowia. Stwierdzono, że badany jest częściowo niezdolny do pracy, a schorzenie powodujące inwalidztwo nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska, po rozpatrzeniu odwołania M. D., orzeczeniem z dnia (...) kwietnia 2019 r. nr (...) utrzymała w mocy ww. orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Z.. M. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia (...) kwietnia 2019 r. Zawnioskował o uchylenie zaskarżonej decyzji i przeprowadzenie ponownych badań lekarskich. Zarzucił komisjom lekarskim orzekającym w sprawie: • naruszenie przepisów postępowania tj. art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., polegające na braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przez organ, pomimo ujawnienia w toku prowadzonego postępowania nowych okoliczności w sprawie, świadczących o stanie zdrowia Skarżącego, a także przyczynach ich powstania • naruszenie przepisów postępowania tj. art. 80 k.p.a., polegające na błędnej ocenie materiału dowodowego zebranego w chwili wydania decyzji, poprzez uznanie, iż skarżący nabył przedmiotowe schorzenia bez związku ze służbą wojskową i zaliczenie go do II grupy inwalidztwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie w trybie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ponieważ sprawy związane z ustaleniem związku chorób ze służbą wojskową, grupy inwalidzkiej i zdolności do pracy nie należą do kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, które obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Zaskarżone orzeczenie zostało wydane na podstawie § 3 i § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013 ze zm.), a także § 7 pkt 1 oraz § 23 ust. 1,2,3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.). Z powyższych przepisów wynika, że komisje orzekają przede wszystkim o zdolności danej osoby do czynnej służby wojskowej i o zaliczeniu jej do określonej kategorii tej zdolności, a ponadto o związku chorób i ułomności, schorzeń, uszczerbku na zdrowiu, inwalidztwa. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich można podzielić na dwie główne odrębne grupy. Jedna grupa orzeczeń dotyczy zagadnień zdolności do służby wojskowej – czynnej lub zawodowej w ramach powołanej ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony RP, to jest zagadnień ustalania stanu zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu powołania jej lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby wojskowej. Te orzeczenia wojskowych komisji lekarskich mają byt w pełni autonomiczny: ostateczne orzeczenie komisji w tym przedmiocie jest wiążące dla innych administracyjnych organów właściwych w sprawach powołania lub przyjęcia określonej osoby do odbycia służby wojskowej albo do zwolnienia ze służby, przy czym powołanie do służby wojskowej lub zwolnienie z tej służby następuje w trybie administracyjnym przez wydanie decyzji administracyjnej, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Druga grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich to orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej. Orzeczenia tej grupy nie mają wiążącego charakteru dla sądów powszechnych właściwych do rozpoznawania odwołań od decyzji administracyjnych, wydanych na podstawie orzeczeń tych komisji, ale przez inne organy, właściwe w przedmiocie ustalenia prawa do określonych świadczeń, ich zakresu i wysokości. Orzeczenia komisji z tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zakresu zaopatrzenia emerytalnego. Powyższa analiza prowadzi zatem do wniosku, że od ostatecznych orzeczeń wojskowych komisji lekarskich, w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza na potrzeby ustalenia zdolności do służby wojskowej, przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Natomiast od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich, o których mowa wyżej, ale w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego, w tym rentowych, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 zd. 1 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.