II GZ 886/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 września 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 703/15 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "F." Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach o niskich wygranych postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 2 września 2015 r., sygn. akt V SA/Wa 703/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., po rozpoznaniu wniosku "F." Sp. z o.o. w W., wstrzymał wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] października 2014 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach o niskich wygranych bez zezwolenia. Sąd I instancji wskazał, że skarżąca upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanki trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podzielił pogląd skarżącej, że ocena tej przesłanki nie może się ograniczyć do jej sytuacji materialnej jedynie w kontekście wykonania zaskarżonej decyzji (102.836,00 zł), bez jednoczesnego uwzględnienia pozostałych, toczących się przeciwko niej postępowań dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej wysokości 3.955.260,00 złotych. Biorąc pod uwagę – wynikający z przedłożonej dokumentacji w postaci sprawozdania finansowego za 2013 r., bilansu zysków i strat za 2013 r., sprawozdania Zarządu F. Sp. z o.o. w W. z działalności Spółki za okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. – zysk Spółki za 2013 r., tj. 5.911.500,12 zł oraz fakt, że główne jej źródło dochodu opiera się na działalności prowadzonej w oparciu o zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych (79%, przy czym w dużej mierze zezwolenia te w tym roku wygasają), Sąd I instancji przyjął, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami), będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa skarżącej. Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a w konsekwencji, jak podała skarżąca, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może wiązać się ze zwolnieniami pracowników. Zażalenie na to postanowienie wniósł Dyrektor Izby Celnej w W., wnosząc o jego uchylenie i zwrot uiszczonego wpisu. W uzasadnieniu zażalenia organ wskazał przede wszystkim, że do oceny spełnienia w postępowaniu przesłanek do zastosowania instytucji, o której mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), konieczne jest dysponowanie aktualnymi danymi o stanie majątkowym Spółki. Tymczasem niniejszej sprawie wniosek złożono w październiku 2014 r., a wykazana sytuacja majątkowa skarżącej dotyczy okresu do końca 2013 r. Poza tym organ zwrócił uwagę że przedmiotem rozpatrzenia jest sprawa nałożenia kary jedynie w wysokości 74.658,00 złotych, co stanowi promil jej zobowiązań wobec wykazanych przychodów netto, zaś okoliczność wygaśnięcia zezwoleń nie jest równoznaczna z niemożnością zapłaty nałożonej kary pieniężnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie nałożenia na skarżącą spółkę kary pieniężnej w wysokości 74 658,00 zł. W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżąca przedstawiła okoliczności uprawdopodabniające wystąpienie w jej przypadku niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w razie wykonania zaskarżonej decyzji. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że powodem takiej oceny były: uwzględnienie pozostałych, toczących się przeciwko skarżącej postępowań, dotyczących nałożenia innych kar pieniężnych, w łącznej wysokości 3.955.260,00 złotych oraz fakt, że główne jej źródło dochodu opiera się na działalności prowadzonej w oparciu o zezwolenia na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych (79% - przy czym w dużej mierze zezwolenia te w tym roku wygasają). Sąd miał przy tym na uwadze, wynikający z bilansu za 2013 r. wynik finansowy Spółki z którego wynikało, że za ww. rok skarżąca wygenerowała 5.911.500,12 zł zysku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, dokonana przez Sąd pierwszej instancji ocena jest prawidłowa. W aktach niniejszej sprawy znajdują się dokumenty, które uprawdopodabniają twierdzenie Spółki zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że jej wykonanie doprowadzi do niebezpieczeństwa utraty płynności finansowej skarżącej. Ocenę taką uzasadniają – załączone do wniosku – poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie decyzji wydanych w sprawach o nałożeniu na skarżącą kar pieniężnych, odwołań i skarg na takie decyzje, a także załączone do pisma z dnia 12 grudnia 2014 r., poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie dwudziestu jeden ponagleń organu celnego do uregulowania należności wynikających z konkretnych kar (od kilkudziesięciu tysięcy złotych do ponad stu tysięcy złotych). Wbrew twierdzeniom zażalenia, wykazana sytuacja majątkowa skarżącej uwzględniająca pozostałe nałożone kary nie mogła zostać w tej ocenie pominięta. Załączone do zażalenia dokumenty, jak i wyjaśnienia strony pozwalają na ocenę jej sytuacji finansowej. Biorąc pod uwagę wynik spółki wynikający z jej sprawozdania finansowego za 2013 r. (wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji został złożony w październiku 2014 r., co uzasadnia niezłożenie takiego dokumentu za 2014 r.) oraz fakt, że główne źródło jej dochodu opiera się na zezwoleniach na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji (w połączeniu z innymi karami) będzie wzrost strat ekonomicznych przedsiębiorstwa, zaś ich następstwem będzie niebezpieczeństwo ograniczenia zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, w konsekwencji utrata płynności finansowej przedsiębiorstwa, a nawet zwolnienie pracowników. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że postanowienie WSA jest prawidłowe i odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.