Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Gd 643/08

Административные суды2008-09-29
Номер дела
II SA/Gd 643/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Дата решения
2008-09-29
Тип
Postanowienie WSA w Gdańsku

Судьи

Agnieszka Dusza-Kasprzyk

Резолютивная часть

Odmówiono przyznania prawa pomocy

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 29 września 2008r.na posiedzeniu niejawnym wniosku E. i R. J. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 17 lipca 2008r. nr [...] w przedmiocie nieprawidłowości w zakresie stanu technicznego obiektów budowlanych postanawia: odmówić przyznania E. i R. Jasińskim prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 2 września 2008r. E. i R. J. wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku wskazali, iż R. J. od 2003r. przebywa na rencie w związku z uszkodzeniem kręgosłupa, objawami ubytkowymi lewej nogi i po zabiegach operacyjnych prawego kolana. E.J. pracuje jako pielęgniarka, posiada orzeczony lekki stopień niepełnosprawności w związku z uszkodzeniem kręgosłupa szyjnego. Posiadają dwójkę dzieci: Agata rozpoczęła naukę w pierwszej klasie szkoły podstawowej, Mateusz uczęszcza do drugiej klasy gimnazjum – jest chory na astmę (obecnie poddawany jest immunoterapii). Oprócz codziennych wydatków na jedzenie, opłaty, ubranie, wyposażenie dzieci do szkoły – dodatkowo ponoszą koszty związane z własnym leczeniem oraz leczeniem syna (bardzo kosztownym). Skarżący wskazali, iż nie stać ich na uiszczenie opłaty sądowej, gdyż w znaczący sposób odbiłoby się to w budżecie domowym. Na dochód gospodarstwa składają się renta chorobowa w wysokości 1538,96 zł oraz wynagrodzenie E. J. w wysokości 1685,76 zł netto. Wnioskodawcy posiadają budynek mieszkalny o pow. ok. 64 m2 w zabudowie bliźniaczej. Wnioskodawcy wskazali, iż spłacają kredyt zaciągnięty na zakup samochodu marki Fiat Seicento w roku 2002. Na zarządzenie referendarza sądowego do nadesłania odpisów wszystkich złożonych przez wnioskodawców zeznań podatkowych za rok 2007 skarżący przedmiotowych dokumentów nie nadesłali. Nie przedstawili także wyciągów z ostatnich trzech miesięcy ze wszystkich posiadanych kont bankowych. Nie przedłożyli także dokumentów obrazujących wysokość kosztów utrzymania budynku mieszkalnego ani kserokopii nakazu płatniczego, oraz dokumentujących, wysokość kosztów leczenia siebie i syna. Oświadczyli jedynie, iż korzystają z placówek publicznej służby zdrowia, gdyż na leczenie w prywatnych gabinetach ich nie stać. Skarżący wskazali, iż nieuwzględnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sadowych pozbawi ich możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem, gdyż nie są w stanie wnieść tej opłaty od skargi. Okolicznością bezsporną w niniejszej sprawie jest, iż skarżący nie wykonali w całości zarządzenia referendarza. Twierdzenia skarżących w kwestii wysokich kosztów utrzymania domu, kosztów leczenia nie znalazły potwierdzenia w złożonych dokumentach. Natomiast wyciągi z posiadanych konta bankowych oraz odpisy zeznań podatkowych za rok 2007 nie zostały w ogóle złożone, ani też wnioskodawcy nie wskazali przyczyn, z powodu których tego nie uczynili. Samo twierdzenie, iż dane zawarte we wniosku są prawdziwe nie jest wystarczające Z tych właśnie względów przyznanie skarżącym prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów byłoby niezasadne, albowiem intencją ustawodawcy było, aby z prawa pomocy korzystały tylko osoby, które deklarują się niskim dochodami i wyjątkową sytuacją życiową. Przyznanie stronie prawa pomocy wiąże się z wykazaniem przez nią braku możliwości partycypowania w pełnych bądź jakichkolwiek kosztach postępowania. Sąd nie jest zobowiązany do prowadzenia jakichkolwiek dochodzeń w sytuacji, gdy przedstawione przez stronę dane uniemożliwiają pełną ocenę jej stanu majątkowego, albo gdy nie są one do końca jasne bądź poddają w wątpliwość twierdzenia skarżących o ich ubóstwie. To sprawą zainteresowanego jest wykazanie zasadności złożonego wniosku w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy, ponieważ to na nim spoczywa w tym zakresie ciężar dowodu. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę przedstawione, tym bardziej, że ma ona przedstawić Sądowi argumentację, która potwierdzałaby jej niezdolność do wygospodarowania środków na pokrycie określonych kosztów postępowania. Skarżący, w ocenie referendarza nie wykazali w sposób przekonywujący, iż znajdują się w sytuacji kwalifikującej ich do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Wobec tego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak we wstępie.