III SA/Lu 322/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Zalewski (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak, Protokolant Referent stażysta Paweł Soczyński, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zwrocie podania oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu zażalenia J. S. na postanowienie wydane z upoważnienia Starosty [...] z dnia [...] w sprawie zwrotu podania z dnia 30 maja 2010 r. – na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 i 66 § 3 kpa , uchyliło zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu podało, iż przepis art. 63 § 3 kpa ma zastosowanie w przypadku, gdy z podania wynika, że organu właściwego nie można ustalić na podstawie danych z podaniem albo właściwym w sprawie jest sąd powszechny. Wtedy organ, do którego podanie wniesiono zwraca je wnoszącemu w formie postanowienia. Pierwszy z wymienionych przypadków nie zachodzi, gdyż z pisma skarżącej z dnia 30 maja 2010 r. wynika, że właściwym w sprawie jest prokurator, który podjął już odpowiednie postępowanie, drugi także, gdyż sąd powszechny nie jest właściwym w sprawie w chwili obecnej. W aktach sprawy znajduje się pismo z dnia [...]. Sekretarza Powiatu [...] będące odpowiedzią na skargę J. S. stanowiące sposób jej załatwienia w trybie art. 237 kpa. W tej sytuacji nie zachodziła potrzeba zwrotu złożonego pisma z dnia 30 maja 2010 r. w formie postanowienia wydanego na podstawie art. 66 § 3 kpa, a zatem należało je wyeliminować z obrotu prawnego. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie złożyła J. S., która podnosząc zarzuty: rażącej sprzeczności z przepisami prawa, zasadami współżycia społecznego i naruszając porządek i ład zagwarantowany w Konstytucji wnosiła o jego zmianę, ewentualnie uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podała, że powodem złożenia skargi do Starosty [...] było to, że została ona zwolniona z pracy w Sądzie Okręgowym [...] bezzasadnie. Wydane w stosunku do niej orzeczenia dyscyplinarne zawierają błędy, niedokładności, sprzeczności i poświadczają nieprawdę. W tym przedmiocie toczy się postępowanie wszczęte na podstawie art. 271 kk. Korzystając z treści art. 221 § 1 , art. 225 i art. 227 kpa, w skardze do Starosty [...], powiadomiła go o przypadkach zaniedbania i nienależytego wykonywania obowiązków przez pracowników Sądu Okręgowego w [...] przy wydawaniu zaskarżonych orzeczeń dyscyplinarnych. Ponownie wnosiła o rozpoznanie złożonej skargi i wystąpieniu przez Starostę [...] do Prokuratury Rejonowej o wyjaśnienie przestępczych zjawisk istniejących w Sądzie Okręgowym w [...], przede wszystkim związanych z jej dyscyplinarnym zwolnieniem. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zakres kognicji sądu administracyjnego określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zmianami). Z treści tego przepisu wynika, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie niniejszej było ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] Dokonując kontroli w powyższym zakresie stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie prawa nie narusza. Poza sporem pozostaje bowiem okoliczność, że Starosta [...] pismem z dnia [...] odpowiedział na skargę J. S. z dnia 30 maja 2010 r. co nastąpiło w trybie przepisów działu VIII – skargi i wnioski – kpa, na podstawie art. 237 kpa. Przedmiotowa skarga została więc załatwiona przez jej adresata w zakreślonym terminie i doręczona skarżącej, a skoro tak to nie zachodziła podstawa do wydania przez Starostę [...] postanowienia o jej zwrocie w dniu [...] na podstawie art. 66 § 3 kpa. Postanowienie to – na skutek zażalenia złożonego przez J. S. - zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] na podstawie art. 138 § 2 kpa w związku z art. 144 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w pełni podziela stanowisko reprezentowane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w zaskarżonym postanowieniu, że w okolicznościach sprawy niniejszej nie zachodziła podstawa do zwrotu J. S. złożonej przez nią i załatwionej przez Starostę [...] w trybie Działu VIII kpa skargi z dnia 30 maja 2010 r., na podstawie art. 66 § 3 kpa. Zaskarżone postanowienie uchyliło postanowienie Starosty [...] z dnia [...] powodując jego eliminację z porządku prawnego. W świetle powyższych rozważań, skarga nie zawierała uzasadnionych podstaw i jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.