III SA/Gd 192/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 11 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przejęcia pojazdu na rzecz Skarbu Państwa postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę S. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia 11 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie przejęcia pojazdu na rzecz Skarbu Państwa. Stosownym pismem skarżący został w pełni pouczony o przysługującym mu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżącego pouczono nadto, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a złożenie skargi przez osobę inną niż adwokat lub radca prawny lub po upływie zakreślonego 30 dniowego terminu spowoduje jej odrzucenie. Dodatkowo wskazano, że skarżący może ubiegać się o przyznanie prawa pomocy, które będzie obejmowało ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Stosowny wniosek o przyznanie prawa pomocy należało wnieść na urzędowym formularzu. W dniu 20 sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez skarżącego osobiście. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl. art. 173 § 1 – 2 w/w ustawy od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej; skargę kasacyjną może wnieść strona, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 175 § 1 – 2 w/w aktu prawnego skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Sąd wskazuje, iż sporządzenie skargi kasacyjnej jako środka prawnego sformalizowanego obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko – radcowskim. Ze względu na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 w/w ustawy sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga bowiem fachowej wiedzy prawniczej co do zagadnień jurydycznych i zasadności podnoszonych zarzutów. Poprzez sformułowanie ustawy, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego jednoznacznie rozumieć należy obowiązek jej sporządzenia przez podmiot profesjonalny. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę kasacyjną, która została przez niego sporządzona osobiście. Sąd zwraca uwagę, iż skarżący w toku postępowania został poinformowany o tym, iż skargę kasacyjną sporządzić winien adwokat lub radca prawny. Stosowne pouczenie skarżący otrzymał wraz z odpisem zapadłego postanowienia o odrzuceniu skargi i jego uzasadnieniem. Co ważne, w pouczeniach wskazano także, iż skarżącemu przysługuje prawo złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, obejmującego ustanowienie dla niego adwokata lub radcy prawnego. Z akt sprawy nie wynika zaś aby skarżący był osobiście uprawniony do sporządzenia skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 178 w/w ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę, których braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec faktu osobistego sporządzenia skargi kasacyjnej, na mocy powołanych przepisów orzeczono jak w sentencji postanowienia.