II SA/Lu 593/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 listopada 2009 r. sprawy ze skargi B. F. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania uchyla zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 134 w zw. z art. 129 § 1 i 2 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia przez B. F. odwołania od decyzji Kierownika Filii Nr 2 Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w L. z dnia [...] o odmowie przyznania pomocy w formie jednego gorącego posiłku dziennie oraz zasiłku na zakup odzieży i obuwia. W uzasadnieniu wskazano, że decyzja organu I instancji została doręczona B. F. w dniu 13 maja 2009r., co "potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru". Tymczasem B. F. wniósł odwołanie w dniu 5 czerwca 2009 r. (data prezentaty), a więc uchybił 14-dniowemu terminowi, o którym był w decyzji pouczony. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. wniósł B. F., domagając się uchylenia postanowienia Kolegium. Skarżący wyjaśnił, że "nic nie podpisywał" oraz że cierpi na przewlekłe schorzenie oczu, na które był leczony w szpitalu. Po wyjściu ze szpitala "znalazł na swoim posłaniu (jak wynika z akt sprawy w schronisku dla bezdomnych) kopertę z pismami do niego adresowanymi." Wyjaśnił także, że rzadko przebywa w L., bowiem na stałe mieszka w M. Do skargi dołączył kartę informacyjną leczenia szpitalnego, potwierdzającą pobyt skarżącego w szpitalu w dniach 20-25 maja 2009 r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, o ile kwestionuje ustalenie organu administracji co do uchybienia przez B. F. terminu do złożenia odwołania. Z dowodów w sprawie nie wynika bowiem data skutecznego doręczenia skarżącemu decyzji organu I instancji. Przyjęcie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, iż nastąpiło to w dniu 13 maja 2009 r., kiedy osoba o nazwisku M. K. określona przez doręczyciela jako dyżurny, potwierdziła odbiór przesyłki skierowanej imiennie do skarżącego B. F. - jest dowolne i pozostaje w sprzeczności z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego stanowiącymi o skutecznym sposobie doręczenia pisma osobie fizycznej (art. 42, 43 i 44 kpa). Pismo (decyzja organu I instancji) skierowane zostało do strony – B. F., na adres jego zamieszkania L. ul. G. Przepisy kodeksu postępowania administracyjnego dopuszczają, w przypadku nieobecności adresata, doręczenie pisma za pokwitowaniem dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeśli osoby te podjęły się odebrania pisma adresatowi. Jednocześnie przepis (art. 43 kpa) wymaga, by o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadomić adresata, umieszczając zawiadomienie w skrzynce na korespondencję lub , gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania. Z dowodu potwierdzenia odbioru skierowanego do skarżącego pisma wynika, że "doręczono je osobie uprawnionej do odbioru pisma – dyżurnemu" o nazwisku M. K. Brak przy tym adnotacji o zawiadomieniu adresata o doręczeniu pisma (jeśli odbiorca przesyłki byłby sąsiadem lub dozorcą domu). W tej sytuacji uznanie przez organ odwoławczy, iż decyzja organu I instancji została skutecznie doręczona stronie jest co najwyżej przedwczesne. Organ nie ustalił czy osoba kwitująca w dniu 13 maja 2009 r. odbiór pisma – decyzji organu I instancji, należała do kręgu osób wymienionych w art. 43 kpa jako uprawniona do odebrania przesyłki w przypadku nieobecności adresata, a nadto – czy organ doręczający dokonał czynności o jakiej mowa w art. 43 kpa, zdanie drugie. Zwrócić należy uwagę, że doręczanie pism do rąk osób uprawnionych do odbioru pism przewidziane jest w art. 45 kpa w przypadku doręczania pism jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym w lokalu ich siedziby, natomiast decyzja organu I instancji w niniejszej sprawie skierowana była do osoby fizycznej, dla której sposób doręczenia pism określają art. 42, 43 i 44 kpa. Po dokonaniu powyższych ustaleń organ odwoławczy rozważy, czy skutecznie doręczono skarżącemu decyzję organu I instancji, a następnie oceni, czy skarżący złożył odwołanie w przewidzianym prawem terminie i odniesie się do tego odwołania w sposób przewidziany prawem. Z tych względów i na mocy art. 145 § 1 pkt c/ ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.