I FZ 367/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 28 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. L. i I. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 309/09 odmawiające dopuszczenia I. L.w charakterze uczestnika postępowania do udziału w sprawie ze skargi K. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 2 kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt VIII SA/Wa 309/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił I. L. dopuszczenia w charakterze uczestnika postępowania do udziału w sprawie ze skargi K. L.na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 2 kwietnia 2009 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W ocenie Sądu I instancji wniosek I. L. był lapidarny. Wnioskodawca nie wskazał bowiem dokładnie, w czym jego interes prawny się przejawia i w jaki sposób wynik postępowania sądowoadministracyjnego dotyczy jego interesu prawnego. K. i I. L. złożyli zażalenie na powyższe postanowienie. W jego uzasadnieniu na wstępie wskazali, że zakwestionowane postanowienie zostało doręczono I. L. jako pełnomocnikowi K. L., gdy tymczasem nie był on jej pełnomocnikiem w tej sprawie. Następnie zaznaczyli, że I. L.ma interes prawny w przyłączeniu się do postępowania w charakterze uczestnika, gdyż na jego majątku przeprowadzana jest egzekucja. Wskazali również na uchybienia organów związanych z doręczeniem decyzji oraz że I. L. winien być adresatem decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w R. z dnia 27 stycznia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") w postępowaniu przed sądem administracyjnym oprócz stron, tj. skarżącego i organu, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, mogą brać udział uczestnicy na prawach strony. Wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu zainteresowany podmiot może złożyć w dowolnym czasie, dopóki postępowanie sądowoadministracyjne nie zostanie zakończone. Wniosek taki powinien spełniać wymagania, o których mowa w art. 46-47 p.p.s.a. Jak słusznie wskazał, Sąd I instancji, wnioskodawca powinien w nim wykazać, że spełnia przesłanki, o których mowa w art. 33 § 2 p.p.s.a., tzn. przedstawić dowody i argumenty, które przemawiają za tym, że wynik postępowania przed sądem administracyjnym będzie dotyczył jego interesu prawnego. W zaskarżonym postanowieniu zasadnie przyjęto, że wniosek I. L. z dnia 2 czerwca 2009 r. był lapidarny w swej treści, w związku z czym brak było podstaw do jego uwzględnienia. I. L. nie wskazał w nim bowiem, na czym miałby polegać jego interes prawny w przyłączeniu się do sprawy dotyczącej jego małżonki. Dopiero z zażalenie można odczytać, że I. L. interesu prawnego dopatruje się w prowadzeniu w stosunku do jego osoby egzekucji (na podstawie wcześniej wydanych decyzji, w których błędnie określono jako podatnika małżonków K. i I.L., jednak decyzje te zostały uchylone w wyniku wyroku WSA), jak również w zakwestionowaniu pewnych okoliczności związanych z doręczeniem zaskarżonej decyzji. Na podstawie tychże informacji nie sposób jednak wywieźć interesu prawnego strony w przyłączeniu się do postępowania. Podane przez niego argumenty nie wyjaśniają w żaden sposób, w jaki sposób sprawa dotycząca zachowania terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej w stosunku do jego małżonki (jako wyłącznego podatnika podatku od towarów i usług) może dotyczyć również jego interesu prawnego. Stąd też, należy podzielić stanowisko zajęte przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Nie ma przy tym znaczenia, że postanowienie to zostało doręczone I. L. z zaznaczeniem, że jest on pełnomocnikiem K. L. Powyższe uchybienie, nieleżące u podstaw zaskarżonego postanowienia ani wydanego na jego tle zarządzenia, nie ma znaczenia dla wyniku rozpoznawanej sprawy. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.