IV SO/Wr 33/13

SENTENCJA Ewa Orłowska – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o zwolnienie od kosztów sądowych złożonego przed wszczęciem postępowania sądowego w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Skarżąca w skardze, wniesionej bezpośrednio do sądu administracyjnego, złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze skargi tej wynika, iż przedmiot zaskarżenia stanowi decyzja organu II instancji w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i pkt 2 tego przepisu. W myśl art. 258 § 3 tej ustawy do postanowień referendarza sądowego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące postanowień sądu. Prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania (art. 243 § 1 ustawy). Wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych został zakwalifikowany jako wniosek o zwolnienie od tych kosztów, złożony przed wszczęciem postępowania sądowego, tj. przed wniesieniem skargi do sądu, która w myśl art. 54 § 1 ustawy powinna zostać wniesiona za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Z treści przepisu art. 239 pkt 1 lit "a" cytowanej ustawy wynika zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu albo przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarżąca jest zatem zwolniona z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych. Z tych względów należało umorzyć jako bezprzedmiotowe postępowanie sadowe wszczęte wnioskiem strony skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 258 § 3 i art. 239 pkt 1 lit "a" oraz art. 243 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.