II SAB/Wr 1188/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Habuda po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lipca 2022 r. sprawy ze skargi M. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 500 zł (pięćset złotych). UZASADNIENIE W dniu 30 czerwca 2021 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przesłana przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ), skarga M. M. z dnia 28 kwietnia 2021 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Przesłane przez organ wraz ze skargą akta administracyjne sprawy były niekompletne, z uwagi na brak dowodu doręczenia stronie zawiadomienia z dnia 25 listopada 2020 r. o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, wobec czego w wykonaniu zarządzenia z dnia 13 stycznia 2022 r., pełnomocnik organu został wezwany do nadesłania dowodu doręczenia stronie ww. zawiadomienia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 4 kwietnia 2022 r. (k. 26 akt sądowych), jednak pozostało ono bezskuteczne. Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2022 r. Sąd ponownie wezwał organ do nadesłania akt sprawy w terminie 7 dni pod rygorem wymierzenia grzywny na podstawie art. 112 ustawy p.p.s.a. Wezwanie to również pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 112 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Przepis art. 55 § 3 p.p.s.a. stosuje się odpowiednio. W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Skargę wniesioną za pośrednictwem konsula oraz skargę na decyzję wydaną przez ministra właściwego do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, minister właściwy do spraw zagranicznych przekazuje sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie sześćdziesięciu dni od dnia jej otrzymania odpowiednio przez ministra właściwego do spraw zagranicznych albo konsula. Stosownie zaś do art. 62 pkt 1 p.p.s.a., przewodniczący wydziału lub wyznaczony sędzia zarządza skompletowanie akt niezbędnych do rozpoznania sprawy, a w razie potrzeby także innych dowodów. Zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a. grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Przepis art. 112 p.p.s.a. znajduje zastosowanie w przypadku uchylania się organu od zastosowania się do postanowień sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania, gdy organ ten pomimo braku przeszkód faktycznych lub prawnych, świadomie nie realizuje postanowień sądu. Jedyną materialnoprawną przesłanką ukarania organu grzywną, wynikającą z art. 112 p.p.s.a., jest niezastosowanie się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego wydanych w toku prowadzonego postępowania. Ocena, czy zachodzi konieczność wymierzenia grzywny pozostawiona jest uznaniu Sądu w przypadku stwierdzenia, że wydane wcześniej postanowienie lub zarządzenie nie zostało przez organ zrealizowane (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2021 r. I OZ 36/21, z 27 września 2006 r. II OZ 1002/06 oraz z 17 marca 2009 r. II OZ 241/09, publ. - CBOSA). W realiach niniejszej sprawy organ nadesłał niekompletne akta administracyjne wraz ze skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania. Sąd wezwał pełnomocnika organu do uzupełnienia akt poprzez nadesłanie dowodu doręczenia stronie zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na brak odpowiedzi na powyższe wezwanie, zostało ono ponowione pod rygorem wymierzenia grzywny w razie zaniechania wykonania wskazanych czynności. Wojewoda ponownie nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że zaistniała dostateczna podstawa do wymierzenia organowi grzywny w wysokości 500 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze charakter sprawy będący przedmiotem skargi (przewlekłe prowadzenie postępowania), okres uchybienia terminowi przekazania skargi oraz fakt, iż organ nie nadesłał kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Mając na względzie wszystkie powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 112 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.