II SAB/Po 34/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 września 2008r. sprawy ze skargi "O." spółka z o.o. z siedzibą w P. na bezczynność Rady Gminy C. w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; postanawia skargę odrzucić. /-/ B. Drzazga UZASADNIENIE W dniu 3 lipca 2008r. skarżąca spółka wniosła skargę na bezczynność Rady Gminy C. "w przedmiocie zakończenia procedury planistycznej ", żądając zobowiązania gminy do podjęcia uchwały w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki nr [..], ark. mapy [..], obręb O. Rada Gminy C. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie, podnosząc iż na posiedzeniu Rady Gminy w dniu 13.04.2008r. projekt uchwały został odrzucony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wnoszenie skarg na bezczynność organów administracji jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy nie wydają one rozstrzygnięć w postępowaniu administracyjnym w sprawach szczegółowo wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy. Powyższy przepis nie przewiduje zatem możliwości wniesienia skargi na bezczynność organów jednostek samorządu terytorialnego w przedmiocie aktów prawa miejscowego i innych aktów podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej, wymienionych w pkt 5 i 6. Istota skargi wniesionej w niniejszej sprawie dotyczy żądania wydania przez radę gminy uchwały w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zagadnienia dotyczące procedury oraz obowiązku uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego są uregulowane w przepisach ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), zwanej dalej u.p.z.p. Uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie następuje w postępowaniu administracyjnym uregulowanym w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz według odrębnej procedury, przewidzianej cytowaną wyżej ustawą. Uchwalenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie jest obowiązkowe, poza przypadkami, kiedy wymagają tego przepisy odrębne (art. 14 ust. 7 powyższej ustawy). Skoro uchwalenie planu miejscowego dla danego terenu nie jest obowiązkowe, to w niniejszej sprawie nie ma zastosowania art. 101a ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), stanowiący, że przepisy art. 101 stosuje się odpowiednio, gdy organ gminy nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne narusza prawa osób trzecich (...). Zgodnie z art. 149 p.p.s.a. istota skargi na bezczynność polega na tym, że sąd, uwzględniając taką skargę, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W sprawie niniejszej Sąd nie ma takiej możliwości, skoro uchwalanie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego nie jest obowiązkowe. W świetle tego należy uznać, że niedopuszczalna jest skarga na bezczynność rady gminy w przedmiocie podjęcia uchwały o zmianie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, gdy sporządzenie takiego planu nie jest obowiązkowe w rozumieniu przepisów odrębnych (art. 14 ust. 1 i 7 u.p.z.p). Skarga taka podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z innych przyczyn na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga