II OZ 1339/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 18 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Op 62/18 o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania w sprawie ze skargi S. G. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 120/17 w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 120/17, Wojewódzki Sad Administracyjny w Opolu oddalił skargę S. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia [...] stycznia 2017 r. Skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu pismo procesowe z dnia 8 stycznia 2018 r. W związku z jego niejednoznaczną treścią, został wezwany do wskazania, do jakiej czynności przywrócenia terminu się domaga. Skarżący pismem z dnia 22 stycznia 2018 r. wyjaśnił, że wnosi albo o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej i ustanowienie pełnomocnika, albo o wznowienie postępowania, bo wówczas składanie skargi kasacyjnej będzie bezprzedmiotowe. Na wezwanie Sądu o sprecyzowanie żądania, skarżący pismem z dnia 12 lutego 2018 r. oświadczył, że jego wniosek należy traktować jako wniosek o wznowienie postępowania. W związku z tym, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 120/17, w kwocie 250 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zawierało pouczenie, w którym w punkcie 1 wskazano, że o zachowaniu terminu do uiszczenia wpisu decyduje data jego uiszczenia, za datę uiszczenia wpisu przyjmuje się datę dokonania tej wpłaty w kasie Sądu (podano godziny otwarcia kasy) albo wpłaty na rachunek bankowy Sądu (podano konto - NBP Oddział Okręgowy w Opolu nr 24 1010 1401 0051 8022 3100 0000). Skarżący odebrał wezwanie w dniu 20 lutego 2018 r. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi o wznowienie ani w kasie Sądu, ani na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. W dniu 6 marca 2018 r. (data stempla pocztowego) Naczelny Sąd Administracyjny przesłał wydruk dokumentu elektronicznego polecenia przelewu wpisu sądowego od skargi o wznowienie, dokonanego przez stronę skarżącą na rachunek Naczelnego Sądu Administracyjnego (74 1010 1010 0402 2422 3100 0000); obciążenie rachunku wpłacającego nastąpiło w dniu 27 lutego 2018 r. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Op 62/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę Sąd stwierdził, że w wyznaczonym terminie skarżący dokonał wprawdzie przelewu kwoty 250 zł tytułem wpisu należnego od skargi o wznowienie postępowania, jednak uczynił to na zupełnie inne konto niż podane w zarządzeniu. Zdaniem Sądu, w tej sytuacji nie sposób uznać, by skarżący wywiązał się z obowiązku uzupełnienia braku fiskalnego. Dla prawidłowego uiszczenia wpisu niewystarczające jest bowiem dokonanie wpłaty w terminie na jakikolwiek rachunek bankowy. Tym samym ustawowy, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął skarżącemu bezskutecznie w dniu 27 lutego 2018 r. Sąd stwierdził, że skoro wniesiona przez S. G. skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego nie została należycie opłacona, to podlegała odrzuceniu. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył skarżący. Podniósł, że samo uiszczenie wpłaty w terminie ma znaczenie, a okoliczność uiszczenia jej na inne konto jest mało znacząca, tym bardziej, że doszło do tego na skutek zwykłej omyłki i skomplikowanej sytuacji skarżącego. Z ostrożności procesowej skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi o wznowienie postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie treścią art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, przy czym jednym z tego rodzaju pism jest skarga. Stosownie zaś do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W niniejszej sprawie skarżący zobligowany był do uiszczenia wpisu sądowego od skargi o wznowienie postępowania, przy czym z obowiązku tego nie został zwolniony na mocy przepisu prawa (zob. art. 239 § 1 pkt 1 - 3, art. 239 § 2 i art. 240 P.p.s.a.), bądź postanowienia referendarza sądowego lub sądu, przyznającego prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Wobec tego Przewodniczący prawidłowo wezwał skarżącego do uiszczenia w terminie siedmiu dni wpisu sądowego od złożonej skargi o wznowienie postępowania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wspomniany rygor wynika z art. 220 § 3 P.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 lutego 2018 r. W zarządzeniu tym wskazano, że wymienioną w nim kwotę należy uiścić w kasie Sądu, bądź na rachunek bankowy Sądu, przy czym zostały wskazane zarówno godziny otwarcia kasy, jak i numer rachunku bankowego. W terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania strona nie uiściła należnego wpisu. W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że okoliczność ta wypełnia hipotezę normy wynikającej z art. 220 § 3 P.p.s.a., co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Stanowiska Sądu pierwszej instancji nie podważa skutecznie argumentacja podniesiona w zażaleniu, wskazująca że wpis sądowy został uiszczony w należnej wysokości i w zakreślonym terminie, tyle że omyłkowo na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy bowiem mieć na uwadze treść art. 219 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a., gdzie określono, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Sądem właściwym w rozumieniu tego przepisu niewątpliwie jest Wojewódzki Sąd Administracyjny W Opolu, a zatem to w kasie tego Sądu lub na jego rachunek bankowy należało uiścić należny w sprawie wpis, o czym skarżący został wyraźnie pouczony w treści doręczonego mu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący uiścił kwotę 250 zł na rachunek bankowy Naczelnego Sądu Administracyjnego, który nie jest sądem właściwym do rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 20 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Op 120/17. Zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie podważa również stanowisko skarżącego, że uiszczenie wpisu sądowego na rachunek NSA nastąpiło omyłkowo. Okoliczności wskazujące na omyłkę, czy brak winy w uiszczeniu opłaty niewłaściwemu sądowi mogą co najwyżej stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu, natomiast nie podważają wynikającej z akt okoliczności, że w niniejszej sprawie wpis sądowy od skargi nie został uiszczony na rachunek właściwego sądu w ustawowym terminie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.