III SA/Wr 495/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 6 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] sp. z.o.o. w W na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r. Nr. [...] Dyrektor Izby Celnej we W - po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej z dnia [...] r. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w W z dnia [...] r. Nr [...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Nadto pouczył stronę skarżącą, iż jako stronie postępowania służy jej prawo do wniesienia skargi na wydaną decyzję, za swoim pośrednictwem, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w terminie 30 dni od doręczenia decyzji. Niniejsza decyzja została skutecznie doręczona stronie skarżącej w dniu [...] r. W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca nadała pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej we W, zawierające skargę na wskazaną w osnowie postanowienia decyzję (oświadczenie Naczelnika Urzędu Pocztowego w W z dnia [...] r., k. 38). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy bezspornie wynika, iż decyzję Dyrektora Izby Celnej we W z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz podatku od towarów i usług, stanowiącą przedmiot zaskarżenia, doręczono stronie skarżącej w dniu [...] r. Zgodnie natomiast z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 i 2 tej ustawy procesowej terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, tj. regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. nr 16, poz. 93 ze zm.), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Stosownie do treści art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia natomiast, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zatem w niniejszej sprawie termin do wniesienia środka zaskarżenia rozpoczynał bieg w dniu [...] r., i kończył się z upływem dnia [...] r. Tymczasem skarga na wyżej wskazane rozstrzygnięcie została wniesiona przez stronę skarżącą – stosownie do oświadczenia Naczelnika Urzędu Pocztowego w W – dopiero w dniu [...] r., a zatem jeden dzień po upływie ustawowo określonego terminu. Zważywszy na powyższe oraz na okoliczność, iż Dyrektor Izby Celnej we W w decyzji z dnia [...] r., prawidłowo pouczył stronę skarżącą o sposobie i terminie złożenia środka zaskarżenia - skargę jako wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia – należało odrzucić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – na podstawie art. 58 § 1 pkt. 2 p.p.s.a - orzekł jak w sentencji.