I SA/Kr 764/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Urszula Zięba Sędziowie: WSA Inga Gołowska (spr.) WSA Stanisław Grzeszek Protokolant: Julia Mejer po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi A. F., D. C. Spółka Cywilna [...] Zakład [...] na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy skargę oddala UZASADNIENIE I. Zarząd Województwa rozstrzygnięciem z dnia [...] czerwca 2020r. nr [...], działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jedn. Dz. U z 2020r. poz. 217 ze zm.). oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (tekst jedn. Dz. U z 2019r. poz. 1167 dalej-l.g.d.) jako organ reprezentujący Samorząd Województwa Małopolskiego odmówił przyznania pomocy Spółce Cywilnej A. A. F., D. C. Zakład [...] w A.. Wnioskodawca Spółka Cywilna A. A. F., D. C. Zakład [...] w A. złożyła wniosek o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 19.2 ,,Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego PROW na lata 2014-2020, złożonym w dniu 14 lutego 2020r. (data wpływu do LGD 12 grudnia 2019r.) w ramach naboru nr 7/2019 ogłoszonego przez Lokalną Grupę Działania ,,Partnerstwo na Jurze". Organ w rozstrzygnięciu podał, że zgodnie z art. 23 ust. 3 l.g.d. jeżeli nie są spełnione warunki wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. Jednym z warunków wsparcia jest prawidłowe ustalenie przez organ decyzyjny LGD kwoty wsparcia na podstawie kosztów kwalifikowalnych wyszczególnionych we wniosku o przyznanie pomocy, mieszczących się w katalogu kosztów o którym mowa w §17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania 2 ,,Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014-2020. W sytuacji gdy w kosztach kwalifikowalnych został ujęty środek transportu, to zgodnie z §18 ust. 3 w/w rozporządzenia, przy ustalaniu wysokości pomocy koszty zakupu środka transportu są uwzględnione w wysokości nieprzekraczającej 30% pozostałych kosztów kwalifikowalnych operacji, pomniejszonych o koszty ogólne. Lokalna Grupa Działania działając na podstawie art. 23 ust. 1 l.g.d., przekazał Zarządowi Województwa wnioski o udzielenie wsparcia z dokumentacją potwierdzającą dokonanie wyboru operacji. LGD zachowała termin wynikający z art. 21 ust. 5 pkt 1 l.g.d. Pismem z dnia 24 lutego 2020r. nr [...] wezwano organ decyzyjny LGD do złożenia wyjaśnień odnośnie podstawy ustalenia kwoty wsparcia oraz przedstawienia metodologii wyliczenia tej kwoty mając na uwadze treść §18 ust. 3 rozporządzenia. Organ decyzyjny LGD wskazał, że ,,popełniono błąd wyliczając kwotę pomocy, ponieważ Rada powinna uciąć część założonego przez Wnioskodawcę koszty transportu, zgodnie z rozporządzeniem LSR §18 ust. 1 pkt 3. Różnica pomiędzy błędnie przyznaną kwotą pomocy, a prawidłową wynosi 3.429,00 zł. Z informacji przekazanej LGD wynika, że błędnie przyznana kwota pomocy warunkuje odmowę przyznania wsparcia, ponieważ nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o których mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1303/2013. Samorząd Województwa Małopolskiego, analizując całość dokumentacji stwierdził, że dokonana przez Radę LGD ocena wniosku a następnie ustalenia kwoty wsparcia zostało dokonane niezgodnie z obowiązującymi przepisami. Ustosunkowując się do stanowiska Rady LGD oraz pisma Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, wskazano, że w sprawie nie zaistniał błąd czy też omyłka rachunkowa gdyż ustalona kwota wsparcia nie została ustalona w wyniku jakichkolwiek operacji rachunkowych przy których mogłoby dojść do błędu. Wnioskowana operacja nie spełniała warunków wynikających z przepisów gdyż został przekroczony wynikający z rozporządzenia limit wydatków na zakup środków transportu. Organ przypomniał, że zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach PROW na lata 2014-2020, pomoc jest przyznawana na operacje spełniające warunki określone w przywołanych w tym przepisie aktach normatywnych, a takim niewątpliwie jest w/w rozporządzenie a zatem prawidłowo organ w niniejszej sytuacji nie może, ale wręcz musi odmówić przyznania pomocy. Rada LGD jest jedynym właściwym organem do ustalenia kwoty wsparcia. Na etapie oceny poprawności przeprowadzenia naboru pracownik Urzędu Marszałkowskiego może jedynie stwierdzić poprawność jest ustalenia w procesie oceny i wyboru operacji przez organ decyzyjny LGD oraz nie może jej skorygować do właściwego poziomu. Nie ma też możliwości wezwania wnioskodawcy do złożenie wyjaśnień jaką miała Rada LGD na etapie dokonywania oceny i wyboru operacji do finansowania na podstawie zapisów swojej procedury i oceny operacji. Rada LGD nie wezwała wnioskodawcy do złożenia wyjaśnień w tym zakresie. Samorząd Województwa może jedynie stwierdzić błąd, którego skutkiem jest wadliwe działanie Rady LGD. Nie są zatem spełnione warunki udzielenia wsparcia w myśl art. 23 ust. 3 l.g.d. Wnioskodawca przedstawił ofertę cenową na samochód dostawczy z agregatem dachowym i izotermą wewnętrzną na kwotę 110.943,20 zł. Wnioskodawca wykazał w Sekcji B.V. (Zestawienie rzeczowo-finansowe operacji) inne koszty na łączną kwotę 352.165,30 zł. Po zweryfikowaniu kosztów wykazanych przez Wnioskodawcę w dokumentacji aplikacyjnej, stwierdzono, że prawidłowo wyliczony limit dla środków transportu, wynikający z §18 ust. 3 rozporządzenia, powinna wynosić 105.649,59 zł. Przekroczono limit dla zakupu środków transportu wynikający z §18 ust. 3 rozporządzenia (5.293,61 zł), co spowodowało zawyżenie przyznanej kwoty wsparcia o wartość 3.429,00 zł. Operacja ,, Zakup nowoczesnych maszyn i urządzeń celem podniesienia konkurencyjności firmy" została umieszczona przez LGD na liście operacji wybranych do dofinansowania mieszczących się w limicie środków wskazanych w ogłoszeniu o naborze. Wobec faktu, iż przy ustaleniu wysokości kosztów kwalifikowalnych nie zastosowano ograniczeń wynikających z §18 ust. 3 rozporządzenia, co doprowadziło do nieprawidłowego ustalenia kwoty wsparcia zatem nie zostały spełnione warunki udzielenia wsparcia o których mowa w art. 23 ust. 3 l.g.d. II. W skardze do Sądu na powyższe rozstrzygnięcie, zarzucono naruszenie: 1.prawa materialnego w szczególności ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wsparciu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U z 2020r. poz. 217, 300 i 695), w szczególności art. 17 ust. 2 w zw z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania ,,Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego PROW na lata 2014-2020 (Dz. u z 2019r. poz. 664 i 2023), 2.przepisów postępowania w tym w szczególności art. 6, 7, 8, 77 i art. 80 K.p.a., 3.niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających wpływ na wynik sprawy w powołaniu na zarzut naruszenia przez organ I i II instancji art. 6,7,8,77 i 80 K.p.a. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania w tym zawrotu kosztów zastępstwa adwokackiego. Uzasadniając skargę jej autor wskazał, że w ustawie z dnia 20 lutego 2015r. o wsparciu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, jest zamknięty katalog przypadków, kiedy wnioskowane wsparcie nie przysługuje i nie ma przypadku tj. błędu rachunkowego w postaci błędnego obliczenia limitu na zakup środków transportu. Weryfikacja kwoty jest fakultatywna. Organ naruszył art. 6, art. 7 i art. 8 K.p.a. Obowiązek przeprowadzenia całego postępowania spoczywa na organie. W odpowiedzi na skargę organ potrzymał stanowisko i argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wnosząc o oddalenie skargi. III. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępne wyjaśnić należy, iż sprawę niniejszą rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020r., poz. 1842 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W okolicznościach niniejszej sprawy należy potwierdzić wypełnienie się powyższych warunków, akcentując w szczególności realne zagrożenie epidemiologiczne dla zdrowia uczestników postępowania występujące na terenie miasta będącego siedzibą tutejszego Sądu. Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z 16 października 2020r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020r., poz. 1829) począwszy od 17 października 2020r. miasto na prawach powiatu Kraków, będące siedzibą tutejszego Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie ma również zarządzenie nr 39 Prezesa NSA z 16 października 2020r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym (§1 w zw. §3 tego rozporządzenia). Reasumując powyższe, z dniem 17 października 2020r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie odwołuje się rozprawy, kontynuując działalność orzeczniczą Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych, zaś sprawy wyznaczone do rozpatrzenia na rozprawie kieruje się do załatwienia na posiedzeniu niejawnym, co też uczyniono w niniejszej sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 7 grudnia 2020r. w którym wyznaczono termin posiedzenia niejawnego na dzień 16 grudnia 2020r. Zgodnie z art. 1§2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019r. poz. 2167 ze zm.) sąd administracyjny kontroluje zaskarżone akty pod względem ich zgodności z prawem, przy czym nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, lecz granicami danej sprawy - art. 134§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019r. poz. 2325 ze zm. dalej-p.p.s.a.). Na mocy odesłania zawartego w art. 146§1 p.p.s.a. powyższe zasady mają zastosowanie do odmowy przyznania pomocy albowiem zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2020r. poz. 217 ze zm. dalej-ustawa PROW 2014-2020,) w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3§2 pkt 4 p.p.s.a. Z powyższych regulacji wynika zatem, że kontrola sądowoadministracyjna aktów, o których mowa w art. 35 ust. 1 i 2 ustawy PROW 2014-2020 z uwagi na odpowiednie stosowanie art. 3§2 pkt 4 p.p.s.a., odbywa się według kryterium legalności w rozumieniu art. 1§1 i §2 p.p.s.a. Zaskarżony akt nie narusza przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego w sposób wpływający na wynik sprawy. Skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. Poczynione przez organ ustalenia faktyczne są prawidłowe. Stwierdzić należy również, że organ dokonał właściwej wykładni przepisów prawa materialnego. Odnosząc się do zarzutów w pierwszej kolejności należy przypomnieć regulacje prawne dotyczące przyznania pomocy finansowej w omawianym trybie. Przyznanie pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER", regulują przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności oraz, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, przepisy przywoływanej już wyżej ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Szczegółowe warunki i tryb przyznawania pomocy finansowej w ramach tego poddziałania reguluje nadto rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (rozporządzenie PROW 2014-2020"). Zadania instytucji zarządzającej w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, określone w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 (Dz.U.UE.L2013.347.320) oraz w przepisach wydanych w trybie tego rozporządzenia, wykonuje samorząd województwa jako instytucja pośrednicząca na podstawie przepisów o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności, przy czym właściwym organem samorządu województwa do prowadzenia spraw związanych z przyznawaniem pomocy, które nie są rozstrzygane w formie decyzji, w tym także do odmowy przyznania pomocy, jest zarząd województwa - art. 23 ust. 3 LGD, art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...), § 20 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020 w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Natomiast art. 23 ust. 3 ustawa RLKS stanowi, że jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1303/2013, zarząd województwa informuje podmiot ubiegający się o wsparcie o odmowie udzielenia tego wsparcia, zgodnie z przepisami regulującymi zasady wsparcia z udziałem poszczególnych EFSI. Podkreślenia wymaga i to- w kontekście sformułowanych zarzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego-że w myśl art. 34 ust. 2 ustawy PROW 2014-2020, do postępowań w sprawach przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 3 lit. b, pkt 4, 5, pkt 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14 prowadzonych przez agencję płatniczą i podmioty wdrażające, nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego z wyjątkiem przepisów dotyczących właściwości miejscowej organów, wyłączenia pracowników, doręczeń i wezwań, udostępniania akt, skarg i wniosków o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Z powyższego wynika, że organ wydając zaskarżone rozstrzygnięcie nie mógł naruszyć wskazanych w petitu skargi przepisów postępowania. W sprawie niniejszej odmówiono przyznania pomocy uznając, że w przypadku wniosku skarżącej spółki nie spełniono warunku przyznania pomocy wynikającego z §18 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Ze stanowiskiem takim nie zgadza się skarżąca, która odmiennie niż organ interpretuje §18 ust. 3 rozporządzenia PROW 2014-2020, podnosząc, że w przedmiotowej sprawie doszło do omyłki pisarskiej przy ustalaniu kwoty pomocy dla wnioskodawcy. W ocenie Sądu, stawiane w tej kwestii zarzuty i twierdzenie, uznać należy za nieuzasadnione. Stwierdzić należy, że organ w sposób prawidłowy zinterpretował treść i znaczenie §18 ust. 3 rozporządzenia PROW 2014-2020. Przepis ten stanowi, że przy ustalaniu wysokości pomocy koszty ogólne są uwzględniane w wysokości nieprzekraczającej 10% pozostałych kosztów kwalifikowalnych operacji, a koszty zakupu środków transportu-w wysokości nieprzekraczającej 30% pozostałych kosztów kwalifikowalnych operacji, pomniejszonych o koszty ogólne. Treść powyższego jest jasna i jednoznaczna. Wniosek strony skarżącej nie odpowiadał temu warunkowi, albowiem dotyczył przyznania pomocy w kwocie wyższej o 3.429,00 zł. Obligowało to organ do odmowy przyznania pomocy, z uwagi na niespełnienie warunków przyznania pomocy. Wskazać należy, że kwestionowana kwota (i co ważne jej proporcja do pozostałych kosztów kwalifikowalnych) wynikała z wniosku i dokumentacji złożonej przez stronę skarżącą, które zostały błędnie pod względem merytorycznym sporządzone a czego nie dostrzegł organ decyzyjny LGD. Błąd był błędem merytorycznym nie zaś błędem rachunkowym, oczywistą omyłką co spowodowało, że samorząd województwa nie mógł go nie dostrzec. Gdyby bowiem zachodziła rozbieżność pomiędzy danymi (kwotami) ujawnionymi we wniosku pomocowym a wyliczeniami przyjętymi przez organ decyzyjny LGD to można by przyjąć istnienie błędu rachunkowego. Taka sytuacja nie zachodziła w sprawie bowiem wyliczeń dokonano w oparciu o kwoty wynikające z wniosku a błędnych wyliczeń w zakresie kwoty pomocy dokonała LGD. Rada LGD powinna w sposób rzetelny i skrupulatny dokonać wybory operacji do realizacji i ustalić kwotę wsparcia czego w okolicznościach sprawy nie dokonała. Najdobitniej wskazuje na to pismo Rady LGD z dnia 4 czerwca 2020r., która sama wskazała, ze popełniono błąd wyliczając kwotę pomocy. W tej sytuacji, powinnością samorządu województwa a wręcz obowiązkiem była odmowa przyznania pomocy bowiem samorząd województwa nie może ingerować w ustalona przez LGD kwotę wsparcia. Jedyny dopuszczalny przypadek wynika z treści art. 23 ust. 5a l.g.d. i stanowi, że w razie ustalenia przez LGD kwoty wsparcia niższej niż określona przez podmiot ubiegający się o wsparcie we wniosku o udzielenie tego wsparcia, zarząd województwa może wezwać ten podmiot do modyfikacji wniosku w zakresie wynikającym z ustalonej kwoty wsparcia w terminie nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 14 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Taka sytuacja nie zachodziła w sprawie poddanej osądowi. Godzi się przypomnieć, że przystępując do konkursu wnioskodawca godzi się na wymagania i warunki określone systemem realizacji danego programu. Nie budzi też wątpliwości, że to na wnioskodawcy, jako osobie ubiegającej się o dofinansowanie w ramach konkursu, spoczywa obowiązek dokładnego i wyczerpującego przygotowania wniosku i załączników do wniosku zgodnie z wymogami przypisanymi do danego konkursu. Mając powyższe rozważania na uwadze uznać należało, że w rozpoznawanej sprawie nie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, czy też do innego naruszenia przepisów postępowania, mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a tylko takie uchybienia uprawniałyby sąd administracyjny do wyeliminowania z obrotu prawnego wadliwego aktu administracyjnego. Z przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie - na podstawie art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku.