IV SO/Wa 48/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska -Litwiniec po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Sądu Rejonowego dla W. [...] I Wydział Cywilny z dnia [...] września 2006 r., sygn.akt [...] w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: -odmówić przyznania prawa pomocy- UZASADNIENIE Skarżąca J. R. złożyła w dniu 12 sierpnia 2008r bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Sądu Rejonowego dla W [...] I Wydział Cywilny z dnia [...] września 2006r. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości ( sygn.akt [...]). Do przedmiotowej skargi skarżąca dołączyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z informacji podanych przez skarżącą wynika, iż jej miesięczny dochód wynosi 1500zł, posiada również oszczędności w kwocie 70tys. złotych. Sąd nie rozpatrując merytorycznie wniosku o przyznanie prawa pomocy, uznał że w sprawie zachodzi przesłanka, o której mowa w art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr.153, poz.1270 ze zm. Zwanej dalej P.p.s.a) Zgodnie z tym przepisem prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej, wyklucza możliwość uznania żądania skarżącego.( por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi LexisNexis Warszawa 2004. str.321) Z tego rodzaju sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ.U.Nr.153,poz.1270 ze zm. zwanej "P.p.s.a" ) sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, albowiem skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych określony został w art. 3 § 2 P.p.s.a zgodnie, z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być zatem konkretny akt, czynność lub bezczynność organu administracji. W przedmiotowej sprawie skarżąca J. R. zaskarżyła orzeczenie Sądu Rejonowego dla W. [...], a zatem akt nie podlegający kognicji sądu administracyjnego w myśl art. 3 ustawy p.p.s.a. Zachodzi zatem oczywista niedopuszczalność skargi, która tak jak w tej sprawie, oznacza także oczywistą bezzasadność skargi w rozumieniu art. 247ustawy P.p.s.a ( por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004r. Sygn. akt OZ 377/04 nie publikowane). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.