II GSK 1201/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lipca 2020 r. sygn. akt III SA/Gl 1112/19 w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie opłaty eksploatacyjnej postanawia oddalić wniosek UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 1 lipca 2020 r. sygn. akt III SA/Gl 1112/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. D. na decyzję Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] ustalającą stronie opłatę podwyższoną w wysokości 203.632,00 zł za wydobycie kopaliny bez wymaganej koncesji. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżący zawarł między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje znaczną szkodę majątkową po stronie skarżącego łącznie z jego niewypłacalnością. Wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych do skargi kasacyjnej dokumentów na okoliczność sytuacji finansowej skarżącego, uzasadniającej wstrzymanie wykonania decyzji. Do skargi kasacyjnej dołączono kopię zeznania podatkowego PIT-36L wraz z załącznikiem PIT/B za 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zawarty w skardze kasacyjnej J. D. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W myśl zaś art. 193 p.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, to strona skarżąca zgłaszająca wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności winna wykazać istnienie prawdopodobieństwa doznania niepowetowanej szkody lub wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków jego wykonania. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji w przedmiocie ustalenia opłaty podwyższonej w wysokości 203.632,00 zł. Wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Taką okolicznością nie jest wyłącznie sama wysokość należności. W rozpoznawanej sprawie skarżący w uzasadnieniu swojego wniosku powołał się jedynie na fakt, że wykonanie decyzji spowoduje "znaczną szkodę majątkową", która w konsekwencji grozi niewypłacalnością. Dla zobrazowania swojej sytuacji finansowej skarżący załączył jedynie kopię zeznania podatkowego z 2018 r. Z dokumentu tego wynika, że skarżący z prowadzonej działalności uzyskał w roku 2018 r. przychód w kwocie 4.260.710,99 zł, który pomniejszony o koszty w wysokości 1.695.343,12 zł oraz o stratę z lat ubiegłych w kwocie 471.716,30 zł daje kwotę dochodu w wysokości 2.092.651,57 zł. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyłaniający się z przedstawionych przez skarżącego dokumentów obraz jego sytuacji majątkowej nie świadczy o tym, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. W okresie objętym nadesłanymi dokumentami prowadzona przez skarżącego działalność gospodarcza była źródłem przychodów, których roczna wysokość wyniosła ponad 4 miliony złotych. W 2018 r. uzyskał on dochód, którego wartość ponad dziesięciokrotnie przekracza kwotę opłaty ustalonej w zaskarżonej decyzji. Ponadto należy zauważyć, że nadesłane przez skarżącego dokumenty nie pozwalają na dokonanie pełnej oceny jego sytuacji majątkowej. Nie przedstawił on m.in. wyciągów z rachunków bankowych, zeznań podatkowych za rok 2019, a więc dokumentów, które mogłyby umożliwić Sądowi dokonanie pełniejszej oceny zasadności przedstawionych we wniosku twierdzeń. Dysponując jedynie dokumentami dołączonymi do skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny nie mógł uznać za uprawdopodobnione stanowisko skarżącego, że wykonanie decyzji ustalającej opłatę podwyższoną w wysokości 203.632 zł spowoduje "znaczną szkodę", a w konsekwencji doprowadzi do upadłości prowadzoną przez skarżącego działalność gospodarczą. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.