II SA/Wa 1126/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 23 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. O. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby postanawia - odrzucić skargę - UZASADNIENIE G. O. przedmiotem swojej skargi skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczynił postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie odmowy sprostowania świadectwa służby. Z akt sprawy nadesłanych przez organ wynika, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 16 czerwca 2008 r. Skarga na wymienione wyżej postanowienie wniesiona została przez skarżącego bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 15 lipca 2008 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym). W dniu 22 lipca 2008 r. Sąd, przy piśmie z dnia 21 lipca 2008 r. sygn. II KO/Wa 190/08, przesłał wymienioną wyżej skargę organowi, powiadamiając o tym skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 53 § 1 powołanej ustawy, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżone postanowienie zawiera prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ wyraźnie wskazał bowiem, że skargę należy wnieść za jego pośrednictwem w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia. Postanowienie doręczone zostało skarżącemu w dniu 16 czerwca 2008 r., a zatem termin 30-dniowy od tej daty upływał w dniu 16 lipca 2008 r. Wprawdzie skarżący nadał skargę w placówce pocztowej w dniu 15 lipca 2008 r., jednakże, niezgodnie z pouczeniem zawartym w zaskarżonym postanowieniu, skierował ją bezpośrednio do Sądu. W myśl art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. do dnia 31 grudnia 2005 r., skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 powołanej ustawy, sąd administracyjny przekazuje organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem, jedynie w okresie wskazanym w powołanym wyżej art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego skutkowało – w sytuacji, gdy skarga złożona została w terminie 30 dni od daty doręczenia zaskarżonej decyzji – przyjęciem, że wniesiono ją we właściwym trybie i z zachowaniem terminu. Od dnia 1 stycznia 2006 r. wniesienie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego powoduje, że sąd ten, tak jak w okresie przejściowym, o którym mowa w art. 98 ustawy Przepisy wprowadzające (...), przekazuje skargę organowi administracji publicznej, który wydał zaskarżoną decyzję, jednakże za datę wniesienia skargi przyjmuje się datę jej przekazania przez Sąd właściwemu organowi. W związku z tym, że skarga została wniesiona niezgodnie z pouczeniem i przekazano ją Komendantowi Głównemu Straży Granicznej w dniu 22 lipca 2008 r., stwierdzić należy, że nie został zachowany trzydziestodniowy termin do jej wniesienia. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w zw. z art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.