IV SA/Wr 474/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. H. na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwiększonego dodatku specjalnego do podstawy emerytury i wyrównania należności pieniężnych wypłaconych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Sygn. akt IV SA/Wr 474/07 2 Uzasadnienie R. H. pismem z dnia 21 sierpnia 2007r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwiększonego dodatku specjalnego do podstawy emerytury i wyrównania należności pieniężnych wypłaconych w związku ze zwolnieniem z zawodowej służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę Dowódca Śląskiego Okręgu Wojskowego wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl § 2 wyżej wskazanego przepisu kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Istotą niniejszej sprawy jest to, że skarżący po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, występuje o rozliczenie finansowe związane z pobieranym obecnie świadczeniem emerytalnym. A w takim przypadku, to emerytalny organ wojskowy może samodzielnie oceniać, czy określone okresy zatrudnienia żołnierza i uzyskane przez niego świadczenia zostaną uwzględnione w podstawie wymiaru świadczeń przewidzianych w ramach zaopatrzenia emerytalnego żołnierzy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 15 listopada 2005r., sygn. akt II SA/Wa 1204/05, LEX nr 192498). Zgodnie więc z brzmieniem z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 10 grudnia 1993r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz.U. z 2004r. Nr 8, poz. 66 ze zm.), który stanowi, że prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny, zaś od decyzji, o której mowa w ust. 1, przysługuje zainteresowanemu odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego (ust. 4), rozważana sprawa niewątpliwie ma związek z działalnością sądu powszechnego, nie podlegającą właściwości sądu administracyjnego. Zatem bezspornym jest, że żądanie skarżącego nie ma charakteru administracyjnoprawnego. W tej sytuacji skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.