II OZ 904/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 37/06 w zakresie odrzucenia zażaleń D. D., J. K., C. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 37/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. K., C. M., J. C., R. B. i D. D. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z [...]., nr [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę postanawia zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie wniesione przez D. D., J. K. i C. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 grudnia 2006 r. sygn. akt II SA/Wr 37/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J. K., C. M., J. C., R. B. i D. D. na uchwałę Rady Miejskiej w L. z [...], w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w uzasadnieniu powyższego postanowienia stwierdził, że postanowienie z dnia 7 grudnia 2006 r., którym odrzucono skargi kasacyjne, doręczono skarżącym wraz z pouczeniami w następujących datach: C. M. - w dniu 28 grudnia 2006 r., J. K. - w dniu 10 stycznia 2007 r. i D. D. - w dniu 12 stycznia 2007 r. a zatem siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął odpowiednio w dniu 4 stycznia 2007r., 17 stycznia 2007 r. i 19 stycznia 2007 r. Sporządzonym osobiście pismem z dnia 16 stycznia 2007 r. skarżący wnieśli zażalenia na powyższe postanowienie. Z racji tego, iż powyższe zażalenia skarżących nie zostały sporządzone przez adwokata bądź radcę prawnego a zatem nie spełniały warunku art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. uznane zostały za niedopuszczalne. Sąd pierwszej instancji wskazał dodatkowo, iż fakt wniesienia przez C. M. zażalenia pismem z dnia 16 stycznia 2007 r. uzasadniał jego odrzucenie z uwagi na upływ terminu. W tych warunkach na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji skarżonego postanowienia. Zażalenia na powyższe postanowienie złożyli D. D., J. K., C. M. i J. C., wnosząc o jego uchylenie. Z przyczyn proceduralnych zażalenie J. C., D. D. i C. M. zostało odrzucone postanowieniem Sądu z dnia 21 czerwca 2007 r., stąd też rozpoznaniu w tej sytuacji podlega zażalenie J. K.. Skarżący w uzasadnieniu powyższego zażalenia wskazał, że nie otrzymuje odpowiedzi na pisma procesowe od strony pozwanej, w związku z czym domaga się wznowienia postępowania dowodowego przed sądem pierwszej instancji z udziałem stron procesowych dla wykazania, że uchwały Rady Miasta zapadają z naruszeniem prawa materialnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie strony skarżącej nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 194 § 4 p.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, o czym skarżący został pouczony wraz z doręczeniem mu odpisu postanowienia z dnia 7 grudnia 2006 r. W odniesieniu do zarzutów przedstawionych we wniesionym zażaleniu stwierdzić trzeba, że są one pozbawione jakichkolwiek podstaw, gdyż odnoszą się do kwestii merytorycznych, nie poruszają natomiast problematyki zaskarżonego postanowienia i nie wykazują, że jest ono niezgodne z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.