I OZ 976/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 896/11 odmawiające przywrócenia terminu w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia (...) maja 2011 r., nr (...) w przedmiocie wykreślenia pojazdu z ewidencji pojazdów postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 5 października 2011 r., sygn. akt II SA/Bd 896/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia (...) maja 2011 r., nr (...) w przedmiocie wykreślenia pojazdu z ewidencji pojazdów. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż wyrokiem z dnia 20 września 2011 r. oddalił skargę P. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Toruniu z dnia (...) maja 2011 r., nr (...) w przedmiocie wykreślenia pojazdu z ewidencji pojazdów. Pismem nadanym w dniu 29 września 2011 r. skarżący złożył wniosek o uzasadnienie ww. orzeczenia, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. We wniosku skarżący wskazał, iż w okresie od 19 września 2011r. do 29 września 2011r. obłożnie chorował, wobec czego nie uczestniczył w rozprawie sądowej, jak również nie mógł uzyskać informacji o treści wydanego wyroku. Wydając zaskarżone postanowienie Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Jak wynika ze złożonego wniosku skarżącego, jako okoliczności świadczące o braku winy w uchybieniu terminu wskazał on chorobę obłożną, która uniemożliwiła mu napisanie wniosku i przesłanie go do sądu. Choroba z pewnością może stanowić czynnik wyłączający winę w niedotrzymaniu terminu, lecz nie każdy problem zdrowotny uzasadnia uznanie, iż uchybienie terminowi nastąpiło bez winy, należy bowiem brać pod uwagę inne, towarzyszące sprawie okoliczności – rodzaj choroby, jej przebieg, sposób leczenia, czy pomoc innych osób w dokonaniu czynności. Z wniosku o przywrócenie terminu złożonego przez skarżącego nie wynika, czy przebywał on w domu, czy był leczony szpitalnie, jakiego rodzaju była to choroba i czy uniemożliwiła mu ona napisanie stosownego wniosku, o przesłanie którego do sądu skarżący mógł poprosić osobę trzecią. Skarżący w niniejszej sprawie nie przedstawił zwolnienia lekarskiego, czy też wypisu ze szpitala, co w sposób znaczny ułatwiłoby ocenę stopnia zawinienia skarżącego w niedochowaniu terminu – względnie braku zawinienia. W zażaleniu na powyższe postanowienie P. W. podniósł, iż od dnia 19 września 2011 r. był chory i nie mógł opuścić mieszkania. Jego leczenie nie wymagało leczenia szpitalnego, zatem zaświadczenie o pobycie w szpitalu nie mogło zostać wydane. Jego zdaniem oświadczenie o chorobie powinno zostać uznane za wiarygodne, ponieważ brak jest jakichkolwiek podstaw do podważenia składanych przez niego dokumentów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd może przywrócić, na wniosek strony, uchybiony termin do dokonania czynności w postępowaniu, o ile uchybienie nastąpiło bez winy strony. Obowiązek wykazania braku winy spoczywa na wnioskodawcy, co wynika z art. 87 § 2 tej ustawy. Zaznaczyć należy, iż kryterium braku winy, jako przesłanki możliwości przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można więc mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. W związku z tym stwierdzić należy, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Wprawdzie brak winy w uchybieniu terminowi zainteresowany winien uprawdopodobnić, a nie udowodnić, co świadczy o odformalizowaniu i uproszczeniu postępowania i co ma być udogodnieniem dla zainteresowanego, lecz jednocześnie uprawdopodobnienie winno dotyczyć takich okoliczności, które pozwalają na przyjęcie braku winy strony w uchybieniu terminu. W przedmiotowej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł argumentu, który pozwoliłby zastosować art. 86 § 1 P.p.s.a. W świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego nawet najpoważniejsza choroba o charakterze przewlekłym, o ile tylko strona ma obiektywne możliwości podjęcia określonych czynności w postępowaniu sądowym, nie może być wystarczającym powodem dla uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na to, że zaistniałe w sprawie uchybienie terminu było niezawinione. Dopiero nagłe, nie dające się wcześniej przewidzieć zdarzenie, może stanowić uprawdopodobnienie, o którym wyżej mowa, przemawiające za uwzględnieniem wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z 30 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 925/08). Ponadto tylko choroba strony o stwierdzona zaświadczeniem lekarskim mogłaby stanowić przesłankę do przywrócenia terminu, jednak w przedmiotowej sprawie skarżący nie złożył zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego, że choroba rzeczywiście uniemożliwiła mu dokonanie czynności w terminie. Samo powoływanie się na okoliczność choroby, nie może zostać uznane za wypełnienie przesłanki określonej w art. 86 §1 P.p.s.a. Również we wniesionym zażaleniu skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów stanowiących potwierdzenie powoływanych przez niego okoliczności, a które przemawiałyby za nieprawidłowością oceny dokonanej przez Sąd pierwszej instancji. W takiej sytuacji należało podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż w niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.