IV SAB/Wa 215/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2014 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi Z. S. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wykonywania obowiązków służbowych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 października 2014 r. sygn. akt IV SAB/Wa 215/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. S. W dniu 4 grudnia 2014 r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna Z. S. od powyższego postanowienia, sporządzona przez stronę osobiście (k. 130). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Skarga kasacyjna sporządzona przez skarżącego osobiście nie spełnia powyższego wymogu, zatem należy ją ocenić jako niedopuszczalną. Zachowanie tzw. przymusu adwokackiego stanowi dodatkowy wymóg, jaki musi spełniać skarga kasacyjna, aby mogła zostać skutecznie wniesiona. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie NSA z dnia 3 października 2012 r. sygn. akt II GSK 1513/12, Lex nr 1270090; postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2014 r. sygn. akt II GZ 776/13, Lex nr 1443387). Z tych przyczyn, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.