II SAB/Łd 62/09

SENTENCJA Dnia 6 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Stępień (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska Protokolant Asystent sędziego Beata Czyżewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi. LS UZASADNIENIE Pismem z dnia 8 lipca 2009 r. M.W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W jej uzasadnieniu wskazał, że pismem z dnia 20 czerwca 2009 r. zwrócił się do organu o przesłanie kopii opinii sporządzonej przez Komisję Dziekańską, która oceniła zasięg zapożyczeń i skalę plagiatu pracy doktorskiej obecnego Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w Z. – mgr A.S. oraz kopii pisma Dziekana z dnia 1 lipca 2008 r. skierowanego do Prokuratury Rejonowej z doniesieniem o podejrzeniu popełnienia przestępstwa plagiatu. Wobec tego, że Dziekan nie udostępnił żądanej informacji, ani też nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia, skarga na bezczynność zasługuje na uwzględnienie. W odpowiedzi na skargę Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] wniósł o umorzenie postępowania w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Organ wyjaśnił, że w odpowiedzi na pismo skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, pismem z dnia 29 czerwca 2009 r. powiadomiono skarżącego, iż dokumenty, których udostępnienia żąda stanowią część akt sprawy karnej, toczącej się przeciwko A. Skibińskiemu przed Sądem Rejonowym dla Ł. XVII Wydział Grodzki. W dniu 29 czerwca 2009 r. Dziekan zwrócił się do Sądu Rejonowego z pytaniem o możliwość udostępnienia skarżącemu żądanych dokumentów, stanowiących część akt sprawy sądowej. W dniu 21 lipca 2009 r. Dziekan otrzymał zgodę Sądu na udostępnienie kserokopii zawiadomienia o przestępstwie i opinii komisji dziekańskiej, które w rezultacie zostały przesłane skarżącemu. Wskazane okoliczności świadczą więc o bezprzedmiotowości postępowania sądowoadministracyjnego. Pismem z dnia 9 września 2009 r. M. W., ustosunkowując się do odpowiedzi organu na skargę, oświadczył, iż w dniu 7 września 2009 r. Dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] udostępnił mu żądane dokumenty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Skargę na bezczynność organu administracji publicznej można wnieść do sądu administracyjnego, gdy organ w ustalonym w przepisach prawa terminie nie wydał decyzji administracyjnej lub postanowienia bądź innego aktu albo nie podjął innej czynności z zakresu administracji publicznej. Przedmiotem sądowej kontroli w przypadku takiej skargi nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jednocześnie godzi się zauważyć, że w sprawie ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej sąd administracyjny orzeka według stanu prawnego i faktycznego istniejącego w dacie orzekania. Innymi słowy, sąd administracyjny ocenia, czy w dacie orzekania organ administracji publicznej nadal pozostaje w bezczynności, czy też może bezczynność ta ustała. Należy zwrócić uwagę na treść art. 149 wskazanej wyżej ustawy, zgodnie z którym Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W piśmiennictwie podkreśla się, że z cytowanego wyżej przepisu art. 149 wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania. W takim przypadku należy umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność, jako bezprzedmiotowe (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, W-wa 2004, s. 216). Tożsame stanowisko obowiązuje się także w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Warto w tym miejscu wskazać na uchwałę NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OPS 6/08 zgodnie, z którą przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. Skład orzekający, badając w tym kontekście skargę M.W., stwierdził, iż bezczynność Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] ustała. Jak zgodnie podnoszą organ w odpowiedzi na skargę oraz skarżący w piśmie z dnia 9 września 2009 r. Dziekan udostępnił M.W. żądaną informację publiczną. Skoro zatem w dacie orzekania przez Sąd organ administracji publicznej nie jest bezczynny, postępowanie przed sądem administracyjnym należało uznać za bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania według art. 161 § 1 pkt 3 ustawy jest z kolei ustawową przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. B.C.