VII SAB/Wa 296/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I C na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 grudnia 2021 roku I C (dalej także, jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej także, jako: "Sąd") skargę na bezczynność Wojewody [...] w zakresie rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę B P dla inwestycji polegającej na budowie zespołu dwóch budynków mieszkalnych wielorodzinnych II – kondygnacyjnych z poddaszem użytkowym i garażem podziemnym projektowanej na działkach o nr ew. [...] w obrębie[...] , położonych przy ul. [...] w [...]. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z 28 grudnia 2021 r. i 19 stycznia 2022 r. skarżąca I C, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. A B została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 złotych oraz uzupełnienia jej braków formalnych polegających na wskazaniu numeru PESEL skarżącej oraz złożeniu przez r.pr. A B pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie siedmiu dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone skarżącej w dniach 21 stycznia 2022 r. i 24 stycznia 2022 r. (zostały odebrane przez upoważnionego pracownika Kancelarii reprezentującej skarżącą). Pismem z dni 21 stycznia 2022 r. skarżąca uzupełniła braki formalne skargi, jednak dalej nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 31 stycznia 2022 r. Do dnia dzisiejszego nie zostały uzupełnione w/w braki fiskalne skargi. Z informacji zawartej w Rejestrze Opłat Sądowych, wynika, że nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie przesyłki zawierająca wezwanie skarżącej, do uzupełnienia braków formalnych skargi, a także do uiszczenia wpisu od skargi, zostały skutecznie doręczone upoważnionemu pracownikowi Kancelarii reprezentującej skarżącą w dniach 21 stycznia 2022 r. i 24 stycznia 2022 r., z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania tych czynności. Co prawda skarżąca uzupełniła braki formalne skargi w wyznaczonym terminie, to jednak dalej nie uiściła wpisu od skargi w kwocie 100 zł. Siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącą obowiązku procesowego upływał zatem z dniem 31 stycznia 2022 r. Zarówno skarżąca I C jak i jej pełnomocnik r.pr. A B do dnia dzisiejszego nie uzupełnili braków fiskalnych skargi. Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że ziściły się przesłanki do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. Brak uiszczenia wpisu został ustalony przez Sąd na podstawie informacji zawartej w Rejestrze Opłat Sądowych, który nie wykazał, aby we wskazanym wyżej terminie skarżąca lub jej pełnomocnik uiścili należny od skargi wpis. W sprawie ustalono również, że skarżąca nie została zwolniona od kosztów sądowych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na mocy art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia.