II K 129/25

<p>Sygn. akt II K 129/25</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 13 października 2025 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Golubiu-Dobrzyniu II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Leszek Osiński</p> <p>Protokolant: starszy sekretarz sądowy Barbara Dera</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 roku i 13 października 2025 roku</p> <p> <strong> <!-- -->w sprawie z oskarżenia prywatnego <span class="anon-block">J. S.</span> przeciwko </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">E. L.</span> </strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">H.</span> i <span class="anon-block">J.</span> z domu <span class="anon-block">J.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">U.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonej o to, że: </strong>w dniu 29 kwietnia 2025 roku o godz. 10.20 w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> naruszyła nietykalność cielesną <span class="anon-block">J. S.</span> poprzez pięciokrotne uderzenie w twarz,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->ORZEKA:</strong> </p> <p>I.  uznając, iż oskarżona <span class="anon-block">E. L.</span> w dniu 29 kwietnia 2025 roku około godziny 20.20 w <span class="anon-block">R.</span> w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> naruszyła nietykalność cielesną oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">J. S.</span>, uderzając go ręką w twarz, tj. dopuściła się czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> i uznając, iż naruszenie nietykalności wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 2)">art. 217 § 2 kk</a> odstępuje od wymierzenia jej kary;</p> <p>II.  zwalnia oskarżoną od obowiązku uiszczenia opłaty zaś wydatkami w sprawie obciąża Skarb Państwa.</p> <table> <colgroup> <col width="32"/> <col width="30"/> <col width="35"/> <col width="118"/> <col width="11"/> <col width="42"/> <col width="15"/> <col width="123"/> <col width="5"/> <col width="11"/> <col width="2"/> <col width="8"/> <col width="114"/> <col width="71"/> <col width="99"/> </colgroup> <tr> <td colspan="15"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td colspan="8"> <p>Formularz UK 1</p> </td> <td colspan="5"> <p>Sygnatura akt</p> </td> <td colspan="2"> <p>II K 129/25</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 a;art. 387)">art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k.</a> albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.USTALENIE FAKTÓW</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za udowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.1.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">E. L.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyn przypisany - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty </em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="12"> <p>1. Naruszenie nietykalności cielesnej oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">J. S.</span> przez oskarżoną <span class="anon-block">E. L.</span> w dniu 29 kwietnia 2025 roku około godziny 20.20</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">J. S.</span> </p> </td> <td> <p>k. 33v.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. Z.</span> </p> </td> <td> <p>k. 37v.-38</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="5" colspan="12"> <p>2. Wyzywające zachowanie oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">J. S.</span> wobec oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> </p> </td> <td> <p>k. 32v.-33</p> <p>k. 34</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. G.</span> </p> </td> <td> <p>k. 34-34v.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. K.</span> </p> </td> <td> <p>k. 35</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. Z.</span> </p> </td> <td> <p>k. 37v.-38</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wiadomości tekstowe, linki, zdjęcia wysyłane przez oskarżyciela prywatnego do oskarżonej</p> </td> <td> <p>k. 13-30</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>3. Uprzednia niekaralność oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> </p> </td> <td colspan="2"> <p>karta karna</p> </td> <td> <p>k. 11</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Fakty uznane za nieudowodnione</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Lp.</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="11"> <p> <em> <!-- -->Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>1.2.1.</p> </td> <td colspan="2"> <p> <span class="anon-block">E. L.</span> </p> </td> <td colspan="11"> <p>Czyn przypisany - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione </em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód </em> </p> </td> <td> <p> <em> <!-- -->Numer karty</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>1. Zaprzeczenie spoliczkowania oskarżonego</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> </p> </td> <td> <p>k. 33</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="12"> <p>2. Brak wyzywającego zachowania oskarżyciela prywatnego wobec oskarżonej</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">J. S.</span> </p> </td> <td> <p>k. 33v.-34</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.OCena DOWOdów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach uznania dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="2" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">J. S.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Oskarżyciel prywatny zeznał, iż został spoliczkowany pięcio lub sześciokrotnie podczas pobytu w sklepie. Został złapany przy tym za koszulę. Sąd uznał powyższe zeznania za wiarygodne jedynie częściowo. Oskarżyciel prywatny nie przedstawił w sposób wiarygodny tła i kontekstu całego zajścia i faktu, że to on był prowodyrem scysji w miejscu pracy oskarżonej. Kwestia ta zostanie omówiona w dalszej części uzasadnienia. W tym miejscu należy zważyć, iż w istocie fakt jednokrotnego uderzenia w twarz/spoliczkowania <span class="anon-block">J. S.</span> znajduje potwierdzenie w zeznaniach świadka <span class="anon-block">P. Z.</span> - funkcjonariusza policji, który przeprowadził następnego dnia interwencję i rozmawiał ze stronami konfliktu. Wówczas to oskarżona <span class="anon-block">E. L.</span> przyznała, iż na skutek agresywnego, wulgarnego zachowania oskarżyciela w sklepie, spoliczkowała go. Uczyniła to z nerwach, co było związane z jego zachowaniem w jej miejscu pracy (k. 37v.). Tylko w tym zakresie sąd uznał zatem zeznania oskarżyciela prywatnego za wiarygodne. Już w tym miejscu należy zasygnalizować, iż to wyzywające zachowanie oskarżyciela prywatnego doprowadziło do takiego zachowania oskarżonej.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. Z.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Jak już wskazano, fakt spoliczkowania oskarżyciela prywatnego potwierdził świadek <span class="anon-block">P. Z.</span>, funkcjonariusz policji, który rozmawiał ze stronami po incydencie. Wówczas to <span class="anon-block">E. L.</span> opisała mu przebieg zdarzenia - agresywne, wulgarne zachowanie <span class="anon-block">J. S.</span>, które zmusiło ją do wyproszenia go ze sklepu. W trakcie zajścia oskarżona w nerwach miała uderzyć oskarżyciela prywatnego w twarz. Zeznania świadka <span class="anon-block">P. Z.</span> w tym zakresie należało uznać za w pełni wiarygodne. Mają one charakter czysto sprawozdawczy - wskazują na przebieg rozmowy z oskarżoną, podczas której <span class="anon-block">E. L.</span> przyznała, że w nerwach, pod wpływem zachowania oskarżyciela prywatnego uderzyła go w twarz.</p> </td> </tr> <tr> <td rowspan="5" colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>W swoich wyjaśnieniach oskarżona <span class="anon-block">E. L.</span> naświetliła tło zdarzenia z 29 kwietnia 2025 roku. Wskazała na relację łączącą ją uprzednio z oskarżycielem prywatnym oraz nękanie jej przez <span class="anon-block">J. S.</span> po jej zakończeniu. Jednym z takich incydentów było właśnie zdarzenie stanowiące osnowę aktu oskarżenia w przedmiotowej sprawie. Wówczas to <span class="anon-block">J. S.</span> po raz kolejny zaatakował słownie oskarżoną w jej miejscu pracy, był wulgarny, agresywny, krzyczał i obrażał oskarżoną. Incydent ten wywołał u oskarżonej obawę o utratę pracy, rozegrał się bowiem w obecności klientów. <span class="anon-block">E. L.</span> obawiała się, że kwestia jej problemów osobistych, przenosząca się na miejsce pracy spowoduje jej zwolnienie przez właściciela sklepu. Opis wyzywającego zachowania oskarżonego przedstawiony przez oskarżoną sąd uznał za w pełni wiarygodny. Incydent ten wpisuje się w szereg innych, rozgrywających się między innymi na forum Internetu, gdzie <span class="anon-block">J. S.</span> publikował bez zgody <span class="anon-block">E. L.</span> jej zdjęcia. Nękał ją również wiadomościami tekstowymi. Wyzywał ją i obrażał nawet w trakcie pobytu w sądzie i po rozprawach w przedmiotowej sprawie, kiedy to zrobił oskarżonej i jej obecnemu partnerowi zdjęcie, a następnie udostępnił je w Internecie (k. 29).</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">M. G.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Tezę o prowokacyjnym, wyzywającym zachowaniu oskarżyciela prywatnego wspierają zeznania świadka <span class="anon-block">M. G.</span> - funkcjonariusza policji, dzielnicowego w rejonie zamieszkania stron. Świadek wskazał, iż otrzymał informację o negatywnym zachowaniu <span class="anon-block">J. S.</span> wobec <span class="anon-block">E. L.</span>. W okresie poprzedzającym incydent w sklepie, zachowania te miały się nasilić. Świadek wskazał przy tym na nerwowe, wybuchowe usposobienie <span class="anon-block">J. S.</span>, również wobec policjantów (k. 34v.). <span class="anon-block">M. G.</span> dodał przy tym, iż oskarżyciel prywatny wszystko chce załatwić krzykiem. Wspomniał o zdarzeniu z targowiska miejskiego w <span class="anon-block">G. (...)</span>, gdzie <span class="anon-block">J. S.</span> miał wyzywać oskarżoną. Często w taki sposób prowokował swoim zachowaniem (k. 34v.). Zeznania te w ocenie sądu wpisują się w przebieg zdarzenia opisany przez oskarżoną. Są w pełni wiarygodne, stanowią efekt dłuższej obserwacji zachowania <span class="anon-block">J. S.</span> przez dzielnicowego. Brak podstaw, aby uznać je za celowo obciążające, czy oczerniające oskarżyciela prywatnego. <span class="anon-block">M. G.</span> nie miał ku temu powodów. Z jego zeznań wynika, iż próbował mediować, łagodzić konflikt, który wzniecił <span class="anon-block">J. S.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">A. K.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>O agresywnym, wulgarnym zachowaniu wobec <span class="anon-block">E. L.</span> i konfliktowym usposobieniu <span class="anon-block">J. S.</span> zeznał również świadek <span class="anon-block">A. K.</span>. Świadek jest partnerem <span class="anon-block">E. L.</span>. Wskazał w związku z tym, iż nawet podczas pobytu w sądzie <span class="anon-block">J. S.</span> wyzywał oskarżoną, zaczepiał <span class="anon-block">A. K.</span>. Sąd z urzędu powziął wiadomość, iż zachowanie to spowodowało konieczność interwencji ze strony pracownika ochrony sądu. Chcąc zapobiec dalszym scysjom na terenie sądu, zarządzono, aby każdorazowo po zakończeniu rozprawy głównej oskarżona i jej partner opuszczali salę rozpraw w pierwszej kolejności, dopiero potem zaś oskarżyciel prywatny. Było to związane z zaczepkami, do jakich doszło po zakończeniu pierwszej rozprawy i zrobieniu zdjęcia oskarżonej i jej partnerowi, które <span class="anon-block">J. S.</span> zamieścił następnie w Internecie. Treść zeznań <span class="anon-block">A. K.</span> wskazuje na natężenie złej woli, agresji i wręcz nienawiści po stronie <span class="anon-block">J. S.</span>. Sąd przyjął, iż jednym z takich wystąpień było także spotkanie stron w sklepie 29 kwietnia 2025 roku, kiedy to <span class="anon-block">J. S.</span> po raz kolejny wywołał awanturę.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>zeznania świadka <span class="anon-block">P. Z.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Policjant <span class="anon-block">P. Z.</span> wskazał - o czym już wskazano powyżej - iż oskarżona w trakcie rozmowy z nim potwierdziła fakt uderzenia <span class="anon-block">J. S.</span> w twarz. Świadek wskazał zarazem na tło tego wystąpienia. Podczas wizyty w <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> miał być wulgarny i agresywny. Do uderzenia doszło podczas próby wyproszenia <span class="anon-block">J. S.</span> ze sklepu (k. 37v.). Zeznania te sąd uznał za w pełni wiarygodny. Wskazują one na przebieg zdarzenia i sprowokowanie całej scysji przez <span class="anon-block">J. S.</span>, który po raz kolejny w taki sposób przekazywał swoje pretensje wobec <span class="anon-block">E. L.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>wiadomości tekstowe, linki, zdjęcia wysyłane przez oskarżyciela prywatnego do oskarżonej</p> </td> <td colspan="10"> <p>Obrazu konfrontacyjnej postawy oskarżyciela wobec oskarżonej dopełnia materiał dowodowy w postaci wydruków wiadomości tekstowych oraz zdjęć publikowanych przez <span class="anon-block">J. S.</span> w Internecie. Wynika z nich wprost, iż oskarżona <span class="anon-block">E. L.</span> nie chciała dalszego kontaktu z <span class="anon-block">J. S.</span> - zakomunikowała mu to wprost wiadomościach tekstowych (k. 15, k. 18). <span class="anon-block">J. S.</span> nie potrafił uszanować decyzji i próśb <span class="anon-block">E. L.</span>, nadal pisząc i zabiegając o kontakt. Niewątpliwie w grę wchodzi w tym wypadku aspekt zawodu z powodu zakończenia relacji przez <span class="anon-block">E. L.</span>. Z tego też powodu wystąpienia <span class="anon-block">J. S.</span> stały się agresywne i wulgarne. Agresja przeniosła się przy tym po części również na obecnego partnera <span class="anon-block">E. L.</span>.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>karta karna</p> </td> <td colspan="10"> <p>Oskarżona nie była dotychczas karana, co ustalono na podstawie informacji z Krajowego Rejestru Karnego. Okoliczność ta nie stanowiła przedmiotu sporu w sprawie.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów<br/>(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2</em> </p> </td> <td colspan="2"> <p> <em> <!-- -->Dowód</em> </p> </td> <td colspan="10"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>1.1.1</p> </td> <td colspan="2"> <p>wyjaśnienia oskarżonej <span class="anon-block">E. L.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Z powodów przedstawionych już powyżej, sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej w części dotyczącej zaprzeczeniu uderzenia <span class="anon-block">J. S.</span> w twarz. O tym, iż w istocie do tego doszło przekonują zeznania świadka <span class="anon-block">P. Z.</span>. Świadek <span class="anon-block">P. Z.</span> wskazał wszak, iż oskarżona w rozmowie w nim przyznała się do uderzenia oskarżyciela prywatnego. Ważne w tym wypadku jest również tło, na jakim doszło do uderzenia. <span class="anon-block">J. S.</span> wywołał awanturę w miejscu zatrudnienia oskarżonej, wyzywając ją i obrażając. Wówczas to w nerwach doszło do uderzenia oskarżyciela prywatnego podczas próby jego wyproszenia ze sklepu.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="2"> <p>zeznania oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">J. S.</span> </p> </td> <td colspan="10"> <p>Zeznania <span class="anon-block">J. S.</span> kompletnie abstrahują od kontekstu, w jakim doszło do nieporozumienia w dniu 29 kwietnia 2025 roku. Oskarżyciel prywatny celowo przemilcza fakt swego wyzywającego, agresywnego zachowania. Opisuje swój pobyt w sklepie jako normalne zakupy, podczas których <span class="anon-block">E. L.</span> miała go uderzyć. Jego relacja w tym zakresie nie zasługuje na przymiot wiarygodności. Trzeba w związku z tym podkreślić, iż w dniu zdarzenia <span class="anon-block">E. L.</span> przebywała w miejscu pracy, obsługiwała klientów sklepu. Nie miała żadnego powodu, aby uderzyć oskarżyciela prywatnego. Nie doszłoby do tego, gdyby <span class="anon-block">J. S.</span> nie przyjechał do sklepu i nie wszczął kolejnej awantury. To zachowanie <span class="anon-block">J. S.</span> wywołało taką nerwową reakcję, co z kolei posłużyło <span class="anon-block">J. S.</span> jako podstawa oskarżenia w przedmiotowej sprawie. Sąd ocenił, iż zeznania <span class="anon-block">J. S.</span> w tym zakresie nie zasługują na akceptację. Pozostały materiał dowodowy wskazuje wszak, iż to <span class="anon-block">J. S.</span> jest prowodyrem - częstokroć pod wpływem alkoholu - sytuacji konfliktowych. Formuje swoje stanowisko, nie dostrzegając swojej negatywnej roli w przebiegu opisywanych zdarzeń.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="5"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☒</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> <p>I</p> </td> <td colspan="5"> <p> <span class="anon-block">E. L.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p>Mając na uwadze przedstawiony powyżej materiał dowodowy, sąd uznał, iż swoim zachowaniem oskarżona <span class="anon-block">E. L.</span> wypełniła znamiona czynu zabronionego spenalizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a>, to jest naruszyła nietykalność cielesną oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block">J. S.</span>. W sprawie dowiedziono wszak, iż w dniu zdarzenia oskarżona uderzyła otwartą ręką w twarz oskarżyciela prywatnego. Wynika to wprost z zeznań <span class="anon-block">J. S.</span> oraz świadka <span class="anon-block">P. Z.</span>, któremu <span class="anon-block">E. L.</span> wyznała podczas rozmowy, że w nerwach uderzyła oskarżyciela prywatnego.</p> <p>Ustalając, iż oskarżona swoim zachowaniem wypełniła znamiona czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 kk</a>, sąd zważył z kolei na kontekst i tło całego zdarzenia. Z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika jednoznacznie, iż incydent z 29 kwietnia 2025 roku wpisywał się w ciąg zdarzeń związanych z wystąpieniami <span class="anon-block">J. S.</span> wobec <span class="anon-block">E. L.</span>. Niewątpliwie chodziło w tym wypadku o zawód miłosny, co <span class="anon-block">J. S.</span> manifestował w swoich wiadomościach wysyłanych do oskarżonej. Jego stosunek do <span class="anon-block">E. L.</span> zmienił się, kiedy ta dało mu jednoznacznie do zrozumienia, iż nie zamierza kontynuować bliższej znajomości. Wówczas to <span class="anon-block">J. S.</span> stał się agresywny i wulgarny, nachodził <span class="anon-block">E. L.</span> w miejscu pracy i zamieszkania. Zaczął wobec niej wysuwać oskarżenia, groził ujawnieniem jej zdjęć, ośmieszał ją i poniżał, sugerując utrzymywanie kontaktów seksualnych z 14 mężczyznami. Agresją reagował także wobec aktualnego partnera <span class="anon-block">E. L.</span>. W przekonaniu sądu zdarzenie opisane w akcie oskarżenia było również sprowokowane przez <span class="anon-block">J. S.</span>. <span class="anon-block">E. L.</span> nie miała żadnego powodu, aby w miejscu pracy, bez żadnego powodu zaatakować <span class="anon-block">J. S.</span> i spoliczkować go. Przeciwnie, obawiała się, że kolejna wizyta <span class="anon-block">J. S.</span> w sklepie może doprowadzić do jej zwolnienia przez pracodawcę. Z tego powodu starała się wyprosić <span class="anon-block">J. S.</span> ze sklepu. Agresja słowna, wyzwiska i krzyk oskarżyciela prywatnego, doprowadziły do silnego zdenerwowania <span class="anon-block">E. L.</span> i w efekcie - do uderzenia <span class="anon-block">J. S.</span> w twarz. Mamy w tym wypadku do czynienia z wypadkiem opisanym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 2)">art. 217 § 2 kk</a>, według którego sąd może odstąpić od wymierzenia kary jeżeli naruszenie nietykalności cielesnej wywołało wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego. Nie budzi przy tym wątpliwości, iż całe zdarzenie sprowokował <span class="anon-block">J. S.</span>. Podkreślić należy, iż według doktryny <strong> <!-- -->p<em> <!-- -->rowokacja</em> </strong> <em> <!-- --> jest zachowaniem pokrzywdzonego </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->poprzedzającym</em> </strong> <em> <!-- --> czyn sprawcy przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 KK</a>. Chodzi tu o sytuację, w której naruszenie nietykalności cielesnej zostało wywołane przez </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->wyzywające się zachowanie pokrzywdzonego</em> </strong> <em> <!-- -->. Użyty przez ustawodawcę zwrot normatywny "zachowanie wyzywające" oznacza zachowanie "prowokujące", "impertynenckie", "zuchwałe" (por. E. Sobol (red.), Nowy słownik, s. 1200). Stosując językową metodę wykładni, można zatem przyjąć, że chodzi tutaj o aroganckie i butne zachowanie pokrzywdzonego, w następstwie którego sprawca został sprowokowany do naruszenia nietykalności cielesnej prowokatora. Wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego musi mieć jednak taki charakter z punktu widzenia ogólnie przyjętych i akceptowanych społecznie norm zachowania i systemów wartości; nie wystarcza zatem, by jedynie sprawca odebrał je jako subiektywnie wyzywające (zob. M. Filar, Pokrzywdzony, s. 25 i n.). Owo wyzywające zachowanie pokrzywdzonego </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->nie musi mieć charakteru przestępnego</em> </strong> <em> <!-- -->. Wystarczające jest bowiem, że będzie dostatecznie skuteczne, aby sprowokować sprawcę do podjęcia zachowania stanowiącego desygnat znamienia czynności sprawczej czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 1)">art. 217 § 1 KK</a> (np. prowokacyjne gesty, zachęta słowna). Należy jednak zastrzec, że reagowanie naruszeniem nietykalności cielesnej na wyzywające zachowanie się pokrzywdzonego nie może swoją intensywnością znacznie i wyraźnie przerastać dolegliwości czynu wyrządzonego przez pokrzywdzonego. Wyzywające zachowanie musi być </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->świadome, zamierzone</em> </strong> <em> <!-- -->, a także musi mieć </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->charakter nagannej zaczepki</em> </strong> <em> <!-- --> pokrzywdzonego wobec sprawcy. Oznacza to zarówno konieczność wykazania, że pokrzywdzony był świadom oraz działał z zamiarem doprowadzenia sprawcy do zamachu na jego nietykalność cielesną, jak i konieczność wykluczenia przypadkowego zachowania pokrzywdzonego (np. przypadkowe szturchnięcie czy potrącenie sprawcy).Wyzywające zachowanie pokrzywdzonego musi być </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->skierowane bezpośrednio wobec sprawcy</em> </strong> <em> <!-- --> (np. popchnięcie) albo wprawdzie wobec innej osoby, ale w taki sposób, że dotyczy to sprawcy i oddziałuje na jego zachowanie (np. pokrzywdzony wykonuje prowokacyjne gesty w stosunku do córki sprawcy w jego obecności). Konstrukcja przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 2)">art. 217 § 2 KK</a>, a zwłaszcza użycie zwrotu normatywnego "wywołało", implikuje konieczność wykazania, że pomiędzy zachowaniem pokrzywdzonego a reakcją sprawcy musi zaistnieć </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->związek przyczynowo-skutkowy</em> </strong> <em> <!-- -->. Oznacza to także, że oba zachowania muszą pozostawać w </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->bliskim związku czasowym</em> </strong> <em> <!-- -->. Reakcja sprawcy na prowokacyjne zachowanie pokrzywdzonego musi być zatem podjęta </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->niezwłocznie</em> </strong> <em> <!-- --> w jego następstwie (por. Art. 217 KK, T. II, red. Królikowski/Zawłocki 2023, wyd. 5/Joanna Długosz-Jóźwiak, Legalis/elektr.).</em> </p> <p>Sąd orzekający w przedmiotowej sprawie podziela stanowiska przytoczone powyżej. Zachowanie oskarżyciela prywatnego było kolejną zaczepką związaną z przeżywanym zawodem miłosnym. Zawód ten doprowadził do nienawiści, której <span class="anon-block">J. S.</span> nie potrafił opanować nawet podczas obecności w sądzie. Jego zachowanie prowadziło do pogorszenia się kondycji psychicznej <span class="anon-block">E. L.</span>, która obawiała się <span class="anon-block">J. S.</span>. Czuła także obawę przed utratą pracy w związku z wizytami <span class="anon-block">J. S.</span> w sklepie. Niewątpliwie jej zachowanie w dniu zdarzenia miało bezpośredni związek z zachowaniem <span class="anon-block">J. S.</span>, który po raz kolejny wywołał awanturę, obrażając i wyzywając <span class="anon-block">E. L.</span>. W tym stanie rzeczy wymierzenie jej kary za spoliczkowanie <span class="anon-block">J. S.</span> byłoby rozstrzygnięciem godzącym w elementarne poczucie sprawiedliwości. Rozstrzygnięcie to stawałoby po stronie prowokatora, który nie potrafił z godnością, kulturalnie i spokojnie przyjąć do wiadomości zakończenia bliższej relacji z oskarżoną. Przeciwnie, nastawił się wówczas na uprzykrzenie jej życia, ośmieszenie i postawienie w złym świetle w opinii społeczności lokalnej. Takiego zachowania nie można promować. Stąd też rozstrzygnięcie o odstąpieniu od wymierzenia <span class="anon-block">E. L.</span> kary.</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem</p> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="5"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.3. Warunkowe umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.4. Umorzenie postępowania</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td> <p>☐</p> </td> <td colspan="5"> <p>3.5. Uniewinnienie</p> </td> <td colspan="3"> </td> <td colspan="6"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i <br/>środki związane z poddaniem sprawcy próbie</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się <br/>do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU </strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Oskarżony</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia <br/>z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu</em> </p> </td> <td colspan="4"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> <td colspan="4"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.inne zagadnienia</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <em> <!-- -->W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, <br/>a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.KOszty procesu</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p> <em> <!-- -->Punkt rozstrzygnięcia z wyroku</em> </p> </td> <td colspan="12"> <p> <em> <!-- -->Przytoczyć okoliczności</em> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> <p>II</p> </td> <td colspan="12"> <p>O kosztach procesu rozstrzygnięto po myśli <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>, zwalniając oskarżoną od obowiązku uiszczenia opłaty, zaś wydatkami w sprawie obciążając Skarb Państwa. Oskarżona mimo wykonywania pracy zarobkowej znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. To uzasadnia zwolnienie jej od opłaty związanej z odstąpieniem od wymierzenia kary. Wydatki przejęto na rzecz Skarbu Państwa, co będzie skutkowało zwrotem uiszczonej opłaty w kwocie 300 złotych oskarżycielowi prywatnemu po uprawomocnieniu się zapadłego wyroku.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> <p> <strong> <!-- -->1.Podpis</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="15"> </td> </tr> </table> </div>