II GZ 158/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia S.-T. Spółki z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 maja 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 656/08 w zakresie odmowy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi S.-T. Spółki z o.o. w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 656/08 oddalił wniosek "S.-T." Spółki z o.o. w W. o zawieszenie postępowania w sprawie z jej skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Sąd I instancji podniósł, że wniosek o zawieszenie postępowania Spółka uzasadniała wystąpieniem Gminy L. do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją RP art. 18 ust. 5 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, a także art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw. WSA uznał, że kwestia zgodności wymienionych przepisów z Konstytucją była już przedmiotem wniosku skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego przez Ogólnopolską Organizację Pracodawców Transportu Drogowego. Postępowanie w tej sprawie nie zakończyło się wydaniem merytorycznego orzeczenia. W ocenie Sądu, kierowanie kolejnych wniosków w tym samym przedmiocie przez różne podmioty nie może każdorazowo prowadzić do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Za takim stanowiskiem przemawiają zarówno względy celowościowe jak i ekonomiki postępowania sądowego. W zażaleniu na powyższe postanowienie "S.-T." Spółka z o.o. w W. wskazała, że art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowi o fakultatywności zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, celowość zawieszenia postępowania podlega badaniu przez sąd, ale uznanie sądu w tym zakresie nie może być dowolne. Spółka wskazała, że Gmina L. [...] marca 2008 r. złożyła do Trybunału Konstytucyjnego wniosek o stwierdzenie niezgodności przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, w tym także kluczowego w sprawie art. 18 ustawy o transporcie drogowym. Oznacza to - według spółki - że przedmiotem postępowania przed TK jest przepis ustawy, który stanowił materialnoprawną podstawę wydania zaskarżonej decyzji, zatem rozstrzygnięcie sprawy przez WSA zależy od wyniku postępowania toczącego się przed TK. Przyznano, że wnioskowi Ogólnopolskiej Organizacji Pracodawców Transportu Drogowego odmówiono nadania biegu - z powodu braku legitymacji - jednakże takie wątpliwości nie istnieją w stosunku do jednostki samorządu terytorialnego (Gminy L.). W uzasadnieniu zażalenia skarżąca podnosiła ponadto, że chociaż oczekiwanie na wyrok TK wydłuża postępowania przed WSA, to jednak nie narusza to prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Celowość zawieszenia postępowania winna być analizowania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanki do wznowienia postępowania i z uwzględnieniem związanej z tym ekonomii procesowej. Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o oddalenie zażalenia. W uzasadnieniu podniósł, że wniosek skarżącej o zawieszenie postępowania zmierza do przedłużenia postępowania sądowoadministracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w punktach od 1 do 10 tego przepisu. Zauważyć należy, że art. 194 § 1 p.p.s.a. zawiera katalog przypadków, w których jest dopuszczalne zaskarżenie określonego postanowienia sądu pierwszej instancji. Przepis art. 194 § 1 pkt 3 p.p.s.a. daje stronie postępowania prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie, którego przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania, skoro ani powyższy przepis ani inny przepis p.p.s.a. nie przewiduje wprost prawa strony do wniesienia środka odwoławczego w postaci zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania sądowego oznacza to, że zażalenie na to postanowienie nie jest dopuszczalne. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 20 maja 2008 r. nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem w oparciu o przepis art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.