VII SA/Wa 1933/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 10 września 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 1933/07 ze skargi A. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2007 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia zasądzić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. Z., Kancelaria Adwokacka, ul. [...], kwotę 120 zł. (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 26,40 zł. (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 146,40 zł. (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy). UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2008 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu - A. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 21 lipca 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata M. Z. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 29 sierpnia 2008 r. wpłynęła do Sądu opinia pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu po wydaniu wyroku. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa Kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia - 240 złotych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa Kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.