II SA/Po 637/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Maria Kwiecińska Protokolant St. sekretarz sądowy Katarzyna Bela po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 09 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania; I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 100,- zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ W. Batorowicz /-/ A. Łaskarzewska /-/ M. Kwiecińska UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...]. W. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Stowarzyszenie "A" w Z. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu p. z dnia [...]r., którą umorzone zostało postępowanie administracyjne w sprawie legalności robót budowlanych prowadzonych na działce nr [...], położonej przy ul. G. w Z. Postanowienie zapadło na podstawie art. 134 i 123 § 1 kpa i jak wynika z uzasadnienia powodem rozstrzygnięcia było przyjęcie przez organ, iż skarżący nie jest stroną postępowania, gdyż nie zostało wydane postanowienie o dopuszczeniu Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu na podstawie art. 31 § 2 zd. 1 kpa. Organ podkreślił, iż brak postanowienia w przedmiocie ewentualnego dopuszczenia Stowarzyszenia do udziału w postępowaniu spowodowany był również tym, że Stowarzyszenie nigdy nie wystąpiło ze stosownym żądaniem. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. wniosło Stowarzyszenie "A" w Z., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, choć z innych przyczyn niż w niej podniesiono. Zgodnie z art. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem sprawy sądowoadministracyjne jest ocena przez sąd prawidłowości prowadzenia przez organ administracji publicznej postępowania administracyjnego oraz zapadłego w tym postępowaniu rozstrzygnięcia. Przy czym w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrolując zgodność zaskarżonej decyzji z prawem Sąd stwierdza, że decyzja ta narusza przepisy postępowania w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. W pierwszy kolejności Sąd stwierdza, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego. W sytuacji, w której organ przyjmuje, że odwołujący się nie jest stroną postępowania administracyjnego winien postępowanie umorzyć (por. uchwała NSA z 05.07.1999r., OPS 16/98, ONSA 1999/4/119. "Stwierdzenie przez organ odwoławczy, iż wnoszący nie jest stroną w rozumieniu art. 28 kpa, następuje w drodze decyzji o umorzeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa"). Pogląd ten został zaakceptowany w późniejszych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz w literaturze prawniczej (por. B.Adamiak, J.Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H.Beck str. 576). Skoro zatem w niniejszej sprawie organ uznał, że odwołanie wniesione zostało przez jednostkę nie mającą legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia z tego powodu, że nie brała udziału w postępowaniu przed organem I instancji winien postępowanie umorzyć na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Oparcie rozstrzygnięcia na błędnej podstawie prawnej stanowi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i skutkuje, na podstawie art. 145 § 1 pkt c p.p.s.a. uchyleniem postanowienia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ winien rozważyć ponownie kwestie legitymacji Stowarzyszenia do wniesienia odwołania i w przypadku zajęcia takiego samego stanowiska jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, postępowanie umorzyć. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. /-/ W.Batorowicz /-/ A.Łaskarzewska /-/ M.Kwiecińska MarK