I OW 194/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia NSA Mirosław Wincenciak (spr.) Sędzia del. WSA Renata Detka po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta S. a Burmistrzem Miasta G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji o nienależnie pobranym świadczeniu z funduszu alimentacyjnego i rozpatrzenia wniosku o umorzenie nienależnie pobranych świadczeń przez K.D. postanawia: 1. umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygniecie sporu o właściwość; 2. zwrócić Prezydentowi Miasta S. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku. UZASADNIENIE Pismem z 25 lipca 2019 r. Prezydent Miasta [...], dalej jako "Prezydent Miasta", wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem Miasta [...], dalej jako "Burmistrz", poprzez wskazanie organu właściwego do wydania decyzji o nienależnie pobranym świadczeniu z funduszu alimentacyjnego i rozpatrzenia wniosku o umorzenie nienależnie pobranych świadczeń przez K.D. W uzasadnieniu Prezydent Miasta wskazał, że w okresie od 1 marca 2018 r. do 30 września 2018 r., na podstawie decyzji nr [...] z [...] października 2017 r., K.D. wypłacono świadczenia z funduszu alimentacyjnego w kwocie 500,00 zł miesięcznie. Następnie 15 lutego 2019 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S., dalej jako "MOPS w S.", wpłynął wyrok Sądu Rejonowego w [...], sygn. akt [...], z którego wynikało, że obowiązek alimentacyjny obciążający W.D. (dłużnika alimentacyjnego) na rzecz jego córki K.D. wygasł 1 marca 2018 r. W związku z powyższym 18 lutego 2019 r. Prezydent S. wszczął postępowanie w sprawie nienależnie pobranych świadczeń za okres od 1 marca 2018 r. do 30 września 2018 r., w łącznej wysokości 3500,00 zł. W trakcie postępowania K.D. poinformowała, że miejscem jej stałego zamieszkania z zamiarem stałego pobytu jest G., wobec czego postępowanie umorzono i przekazano do rozpatrzenia zgodnie z właściwością Burmistrzowi. Jednakże pismem z 22 maja 2019 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w G., dalej jako "MOPS w G.", zwrócił całość dokumentacji nie wydając w przedmiotowej sprawie rozstrzygnięcia. Prezydent Miasta powołał się na art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2018 r., poz. 554 ze zm.), dalej jako "u.p.o.u.a." oraz na art. 29 ust. 3 cytowanej ustawy po czym wskazał, że organem właściwym w sprawie, zgodnie z miejscem zamieszkania K.D., jest Burmistrz G. W odpowiedzi na powyższy wniosek Burmistrz wskazał, że dalsze postępowanie w sprawie należy uznać za bezprzedmiotowe. W oparciu o art. 161 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a." wniósł o jego umorzenie. Burmistrz podniósł, że wskazane w uzasadnieniu wniosku podstawy prawne, według których miałby być on organem właściwym w sprawie, są błędne. Zaznaczył, że zainteresowana K.D. utraciła przymiot osoby uprawnionej w rozumieniu u.p.o.u.a. z chwilą uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w [...] w sprawie sygn. akt [...], zatem jego właściwości nie można w niniejszej sprawie wywodzić z postanowień art. 12 ust. 1 w związku z art. 2 pkt 10 i 11 powołanej ustawy. Dalej wskazał, że z uwagi na oświadczenie K.D. odnośnie miejsca zamieszkania, jego właściwość w przedmiotowej sprawie wynika wprost z postanowień art. 21 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 poz. 2096 ze zm.), dalej jako "k.p.a.". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie zaistniała podstawa do umorzenia postępowania, gdyż spór o właściwość zaistniały między Prezydentem S. a Burmistrzem G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania sprawy o nienależnie pobrane świadczenia z funduszu alimentacyjnego, przestał być aktualny. Burmistrz G. uznał się bowiem za organ właściwy w sprawie. Skoro jeden z organów pozostających w sporze uznał swoją właściwość, to postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zachodziły zatem przesłanki do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 pkt 1 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.