I FZ 330/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Zając po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 maja 2009 r., o sygn. akt I SA/Gd 69/09 w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 4 grudnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od marca do maja 2003 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 11 maja 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 69/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania wniosek W. P. o przyznanie prawa pomocy. Sąd wskazał w uzasadnieniu, że wobec braków we wniosku złożonym przez skarżącego na formularzu PPF skarżący wezwany został do ich uzupełnienia poprzez nadesłanie formularza PPF z prawidłowo wypełnioną stosownie do pouczenia rubryką nr 4 (określenie zakresu żądania przyznania prawa pomocy). W odpowiedzi skarżący nadesłał oświadczenie na formularzu stosowanym w postępowaniu w sprawach cywilnych. Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, że wnioskodawca przesyłając swoje oświadczenie na formularzu stosowanym w sprawach cywilnych nie uczynił zadość wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych urzędowego formularza PPF, właściwego dla postępowania sądowoadministracyjnego, a zatem stosownie do art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., należało pozostawić bez rozpoznania. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że do pisma z Sądu, wzywającego do uzupełnienia braków formularza załączony był druk formularza, który skarżący wypełnił i odesłał do WSA w Gdańsku. Okazało się., że załączony druk formularza nie odpowiadał wymogom formalnym, co w konsekwencji skutkowało pozostawieniem wniosku skarżącego o przyznanie pomocy bez rozpoznania. W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie wydanego postanowienia w całości i ponowne rozpatrzenie wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne. Jak słusznie wskazał Sąd I instancji, stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy musi być złożony na urzędowym formularzu według wzoru ustalonego w drodze rozporządzenia przez Radę Ministrów. Jedynie ten formularz jest zatem właściwy dla postępowania przed sądami administracyjnymi i nie może on być zastępowany innymi drukami. Tymczasem skarżący na wezwanie do uzupełnienia formularza PPF nadesłał druk właściwy dla postępowania w sprawach cywilnych, a co więcej, wypełniony w sposób całkowicie nie odpowiadający wezwaniu Sądu (nie wskazano zakresu wnioskowanego żądania przyznania prawa pomocy). W tej sytuacji Sąd prawidłowo pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania stosownie do art. 257 p.p.s.a. Jednocześnie należy wskazać, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby skarżący złożył do akt sprawy ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy na stosownym formularzu. W myśl § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245) urzędowe formularze udostępnia się nieodpłatnie w budynkach wszystkich wojewódzkich sądów administracyjnych oraz w budynku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny udostępnia też nieodpłatnie wzory urzędowych formularzy na swojej stronie internetowej www.nsa.gov.pl. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.