I SA/Po 288/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 09 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o wstrzymanie egzekucji w sprawie ze skargi K. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2011r., nr [...], [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] października 2011 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie egzekucji. W uzasadnieniu wskazał, że w chwili wniesienia skargi do Sądu, tj. [...] marca 2011 r. egzekucja była wstrzymana. Jak wyjaśnił m.in. skarżący, obecnie ZUS po trzech latach podjął wstrzymaną egzekucję i na podstawie już wygasłych, jak i przedawnionych tytułów wykonawczych zajął wynagrodzenie i świadczenie rentowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W badanej sprawie skarżący pismem z dnia 28 października 2011 r. (k. 90 akt sądowych) wniósł "o zawieszenie egzekucji do czasu rozpatrzenia skargi ewentualnie o wstrzymanie egzekucji w postępowaniu administracyjnym". Rozpoznając wniosek skarżącego, w pierwszej kolejności należy wskazać, że Sąd nie ma kompetencji do zawieszenia, czy też wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Kognicja wojewódzkich sądów administracyjnych została określona w art. 3 i art. 4 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, iż zawieszenie prowadzenia egzekucji wykracza poza właściwość sądów administracyjnych. Należy podkreślić, że na gruncie wymienionego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżanych orzeczeń organów administracji, a wniosek o wstrzymanie egzekucji nie posiada podstawy w przepisach regulujących postępowanie przed sądami administracyjnymi. Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru dlatego nie jest właściwy do wydawania orzeczeń, które mogą zapadać jedynie w toku postępowania egzekucyjnego w administracji. Kwestie wstrzymania postępowania egzekucyjnego reguluje ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.). Jak wynika z załączonego do wniosku skarżącego postanowienia z dnia [...] sierpnia 2011 r. (k. 93 akt sądowych) to właśnie organ egzekucyjny na podstawie art. 35a powołanej ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wstrzymał postępowanie egzekucyjne do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez Sąd Apelacyjny w P. Natomiast po ustaniu przyczyny uzasadniającej wstrzymanie organ egzekucyjny podjął wstrzymane postępowanie egzekucyjne. W kontekście powyższego, należy podkreślić, że Sąd Administracyjny nie ma kompetencji do wstrzymania egzekucji, o którą wnioskował skarżący. Na marginesie wyjaśnić wypada, że niniejsze postępowanie jest postępowaniem wpadkowym, a merytoryczne zarzuty podniesione przez skarżącego wobec zaskarżonego postanowienia w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, zostaną rozpatrzone przez Sąd przy wydaniu orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.