I SA/Po 794/08

SENTENCJA Dnia 26 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący asesor sądowy Szymon Widłak po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. O. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 i 2005r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji /-/ S. Widłak UZASADNIENIE W dniu [...] pełnomocnik D. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w P. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 i 2005r. Natomiast w dniu 20 czerwca 2008r. do sądu wpłynął wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie pełnomocnik strony zawarł zarzuty dotyczące całości prowadzonego postępowania podatkowego i skierowane przeciwko decyzjom organów pierwszej jak i drugiej instancji, a nadto argumentował, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować pogorszenie zdrowia D. O., która cierpi na dolegliwości na tle nerwowym, a jednocześnie doprowadzi do pozbawienia jej majątku w całości doprowadzając do ubóstwa. Wojewódzki sad administracyjny zważył co następuje: Oceniając przedstawione w skardze żądanie należy zauważyć, iż stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 §3 cytowanej ustawy wskazuje, że Sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jest to zatem wyjątek od reguły wyznaczonej treścią cytowanego przepisu. Zgodnie z ogólną zasadą na stronie występującej z wnioskiem spoczywa obowiązek wykazania okoliczności faktycznych, na które się powołuje i z których wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne. W rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżącej - poza powołaniem się na trudne do odwrócenia skutki jakie pociąga ze sobą postępowanie egzekucyjne oraz stwierdzoną u skarżącej depresję - nie przedstawił żadnych innych argumentów na poparcie tezy o konieczności zawieszenia wykonania zaskarżonej decyzji w okolicznościach zachodzących w indywidualnym przypadku D. O. Okoliczności przedstawione we wniosku natomiast nie mogą stanowić skutecznej podstawy do zastosowania wyjątkowej instytucji jaką jest wstrzymanie wykonania decyzji korzystającej z domniemania prawidłowości. Należy również zaznaczyć, że nawet ewentualne wykonanie decyzji - w przypadku jej uchylenia przez sąd - nie wiąże się z pozbawieniem strony skarżącej majątku co podnosi pełnomocnik skarżącej. Zobowiązania podatkowe ze swej natury mają charakter pieniężny a zatem są odwracalne, a fakt ewentualnego wcześniejszego uregulowania tych zobowiązań nie tworzy takiego stanu rzeczy, w którym na skutek wykonania decyzji strona poniosłaby niepowetowaną szkodę (por. postanowienie NSA z dnia 18 kwietnia 1995 roku, SA/Wr 347/95 Lex 26817). Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że z akt sprawy nie wynikają żadne okoliczności, które wskazywałyby na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków przez zaskarżoną decyzję brak jest podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wymienione w przytoczonym przepisie art. 61 § 3 upsa, a tym samym brak podstaw do uwzględnienia wniosku. Z tego względu na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ S. Widłak