II SAB/Łd 206/17

SENTENCJA Dnia 6 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski, Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień, Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska(spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2017 roku sprawy ze skargi I. L. na bezczynność Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 2) umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku z dnia 24 maja 2017 roku; 3) zasądza od Dyrektora [...] Liceum Ogólnokształcącego im. [...] w S. na rzecz skarżącej I. L. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. a.tp. UZASADNIENIE Pismem z dnia 22 września 2017 r. I. L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. A w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W motywach skargi skarżąca wyjaśniła, że pismem z dnia 24 maja 2017 r. złożyła do organu wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie obejmującym udostępnienie protokołów z posiedzeń rady pedagogicznej w roku szkolnym 2016/2017 oraz protokołu z posiedzeń rady pedagogicznej, która odbyła się w sierpniu 2016 r. Skarżąca wniosła o udostępnienie powyższych informacji w formie kserokopii dokumentów i przesłanie ich pocztą na adres wnioskodawczyni. Skarżąca wyjaśniła, iż do dnia złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, nie otrzymała wnioskowanych informacji. Nie została również powiadomiona o niemożności udostępnienia informacji publicznej w ustawowym terminie 14 dni oraz o konieczności wyznaczenia innego terminu na załatwienie sprawy, zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej Dz.U. z 2016 r., poz. 1764), dalej jako: "u.d.i.p.". Skarżąca wskazała, iż w jej ocenie, nie ulega wątpliwości, że żądana przez nią informacja stanowi informację publiczną, a Dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. A w S., jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. Skarżąca dodała, iż pismem z dnia 14 lipca 2017 r. wniosła w niniejszej sprawie, do Starosty [...] za pośrednictwem organu, ponaglenie. Pismem z dnia 16 sierpnia 2017 r. Starosta [...] odmówił rozpoznania sprawy, stwierdzając iż w niniejszej sprawie ponaglenie nie przysługuje. Opierając się na powyższych zarzutach skarżąca wniosła o: 1) zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni doręczenia prawomocnego wyroku; 2) stwierdzenie, iż bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) ustalenie przyczyn i osób winnych bezczynności; 4) zasądzenie kosztów postępowania. Odpowiadając na skargę Dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. A w S. wyjaśnił, iż skarżąca – I. L. jest nauczycielem języka angielskiego w I Liceum Ogólnokształcącym im. A w S. Od 30 sierpnia 2016 r. przebywała, przez okres 6 miesięcy, na zwolnieniu lekarskim. Po okresie absencji w pracy wystąpiła z wnioskiem o roczny urlop dla poratowania zdrowia. Urlop został jej przyznany na okres od 28 lutego 2017 r. do dnia 28 lutego 2018 r. Dalej organ wskazał, iż w 2016r. skarżąca złożyła wiele skargi i zawiadomień dotyczących pracy dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego w S. do różnych instytucji państwowych i urzędów. Nadto w okresie od 25 sierpnia 2016 r. do dnia 8 września 2017 r. skarżąca złożyła do organu łącznie 8 wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Wyjaśniono przy tym, iż przedmiotowy wniosek I. L. został zrealizowany w postaci udostępnienia danych na nośniku elektronicznym, w postaci plików pdf. Taka forma podyktowana była brakiem środków na papier, toner i koniecznością oddelegowania do tego zadania pracownika administracji. Z powyższych względów organ uwzględnił powyższą skargę wskazując, iż nie doszło do rażącego naruszenia prawa. Zarządzeniem z dnia [...] r. Dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. A w S. został wezwany do uzupełnienia akt administracyjnych sprawy poprzez nadesłanie pisma przekazującego skarżącej wnioskowane informacje na nośniku CD wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru jego nadania. W wykonaniu wezwania organ przekazał pismo z dnia 10 października 2017 r. skierowane do I. L. wraz ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, z którego wynika, że skarżąca odebrała przedmiotową korespondencję w dniu 11 października 2017 r. W piśmie z dnia 30 listopada 2017 r., skierowanym do Sądu, skarżąca nie kwestionowała sposobu doręczenia jej żądanych informacji w formie nośnika elektronicznego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze. zm., dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Tytułem wstępu wskazać należy, że z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ milczy wobec wniosku o udzielenie takiej informacji. Nakazanie organowi określonego działania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji, będąc do tego właściwym, nie załatwił toczącej się przed nim sprawy, natomiast celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest doprowadzenie do podjęcia przez organ określonego w przepisach działania. Skarga w sprawie niniejszej opiewa na zarzut bezczynności organu – Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. A w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, o którą wnioskiem z dnia 24 maja 2017 r. wystąpiła skarżąca. Dokonując oceny zasadności skargi wskazać należy, że istotną kwestią z punktu widzenia oceny bezczynności jest ustalenie istnienia podstawy prawnej do podjęcia przez określony podmiot działania w przedmiocie zgłoszonego żądania. Powyższe determinuje również zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do sprawdzenia, czy sprawa podlegała załatwieniu w określonej przez ustawodawcę formie i czy nastąpiła w tej materii bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej załatwienia. Dla stwierdzenia bezczynności nie ma przy tym znaczenia to z jakiego powodu zaistniała bezczynność i czy była zawiniona. W przypadku udzielenia informacji publicznej bezczynność może wystąpić wówczas, gdy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy i jednocześnie żądanie jej udzielenia skierowane jest do podmiotu zobowiązanego w u.d.i.p. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy poza sporem pozostawało, że zawnioskowane dane stanowią informację publiczną, zaś adresat - Dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. A w S. jest organem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy. Organ nie kwestionował zresztą ani charakteru żądanej informacji, ani własnej powinności jej udostępnienia. Udostępniając wnioskowane materiały uczynił to wszakże z uchybieniem terminu, określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., co uzasadnia zarzut bezczynności. Zgodnie bowiem z treścią powołanego przepisu, udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, to zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p. podmiot zobowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. W sytuacji z kolei, gdy zaistnieje podstawa do pobrania opłaty, o której mowa w art. 15 ust. 1 u.d.i.p., w myśl art. 15 ust. 2 u.d.i.p. podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji powiadamia wnioskodawcę o jej wysokości, w terminie 14 dni do dnia złożenia wniosku i następnie udostępnienia informację zgodnie z wnioskiem po upływie 14 dni od dnia powiadomienia, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek. Ustawa nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej na wniosek i dlatego jej udostępnienie ma formę czynności materialno-technicznej. Forma decyzji przewidziana została jedynie w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz dla umorzenia postępowania w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p. O bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej można zatem mówić w sytuacji, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot nie podejmuje w przewidzianym w ustawie terminie odpowiednich czynności, tj. nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej lub nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia, bądź też w przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, nie wydaje decyzji o umorzeniu postępowania zgodnie z art. 14 ust. 2 u.d.i.p. W kontrolowanej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony w dniu 24 maja 2017 r. Ustawowy termin do załatwienia wniosku upłynął zatem z dniem 7 czerwca 2017r. Informacja publiczna została zaś udostępniona dopiero po wniesieniu skargi, w dniu 10 października 2017 r. Organ był zatem bezczynny, bowiem w terminie ustawowym nie załatwił wniosku. Bezczynność wspomniana nie ma wszakże charakteru rażącego naruszenia prawa, bowiem nie można pominąć specyfiki organu, tego że organ w omawianym okresie realizował również inne wnioski strony udzielając obszernych informacji angażujących znaczne siły i środki, a dodatkowo informacja została skarżącej udzielona niezwłocznie po wniesieniu skargi, zaś uchybienie terminowi nie było znaczne. Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 w zw. z § 1a stwierdzono, że bezczynność, której dopuścił się organ nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Po myśli art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzono postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 24 maja 2017r., bowiem żądana informacja została udostępniona po wniesieniu skargi. O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto na podstawie art. 200 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz strony skarżącej ich zwrot w kwocie równej należnemu wpisowi sądowemu (100 zł.). A.B.