I OPP 51/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędzia NSA Jan Kacprzak (spr.) Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 9 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi A. O. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 926/09 w sprawie ze skargi A. O. na decyzję Marszałka Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE UZASADNIENIE: W dniu 19 czerwca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. O. na decyzję Marszałka Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, wraz z odpowiedzią organu na tę skargę. Pismem z dnia 24 czerwca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 14 lipca 2009 r. skarżący wyjaśnił, iż organem, którego decyzję zaskarża jest Marszałek Województwa Dolnośląskiego we Wrocławiu, a zaskarżonym aktem jest decyzja z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził swoją niewłaściwość w sprawie i przekazał sprawę zgodnie z właściwością miejscową do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Odpis niniejszego postanowienia wysłano skarżącemu w dniu 31 sierpnia 2009 r. W aktach brak zwrotnego potwierdzenia odbioru przez skarżącego. W dniu 18 września 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. O. złożył skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Skarżący podniósł, iż mimo upłynięcia już 90 dni od kiedy uzupełnił na wezwanie Sądu braki formalne skargi sprawa nie została rozpoznana. Wobec powyższego wnosi skargę na bezczynność i żąda odszkodowania w kwocie 10 000 zł. Ponadto skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia na jego rzecz radcy prawnego z urzędu, jednakże nie załączył do skargi urzędowego formularza PPF. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga A. O. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. - o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. nr 179, poz. 1843 - zwaną dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnienia przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. W rozpoznawanej sprawie należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie bez zbędnej zwłoki podejmował czynności sądowe konieczne do jej rozpoznania. Sąd ten bowiem niezwłocznie po wpłynięciu skargi wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez oznaczenie organu, którego działalności skarga dotyczy oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wobec uznania się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2009 r. przekazał do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu jako właściwemu miejscowo i przy piśmie z dnia 31 sierpnia 2009 r. przesłał odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym zażaleniu na to postanowienie. W tym stanie rzeczy brak podstaw do stwierdzenia, że w dotychczasowym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 926/09 nastąpiła przewlekłość. Co do wniosku o przyznanie prawa pomocy należy wskazać, że w tej kwestii orzekać będzie - zgodnie z art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") - Wojewódzki Sąd Administracyjny właściwy do rozpoznania skargi w tej sprawie. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. nr 179, poz. 1843 ze zm.), orzekł jak w sentencji. Jednakże Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu zauważa, że z treści skargi i w świetle jej uzasadnienia oraz z odpowiedzi na skargę, przy której wraz z aktami sprawy administracyjnej skarga ta została przekazana Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, wynika jednoznacznie, że skarga została wniesiona na decyzję organu odwoławczego - Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2009 r., znak [...]. Tego faktu nie zmienia ani wezwanie skarżącego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do wskazania organu, którego działalności skarga dotyczy, numeru i daty zaskarżonego aktu, ani treść odpowiedzi skarżącego na to wezwanie, ani postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przekazaniu skargi na decyzję Marszałka Województwa Dolnośląskiego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Nadal bowiem pozostaje do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skarga na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej, który jest Sądem właściwym do jej rozpoznania w granicach określonych w art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a.