II SO/Wr 16/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku V. M. o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: I. wymierzyć Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywnę w wysokości 200 zł (dwieście złotych); II. zasądzić od Wojewody Dolnośląskiego na rzecz wnioskodawcę kwotę 580 zł (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Skargą z dnia 10 I 2022 r. V. M. (dalej: wnioskodawca) zarzucił Wojewodzie Dolnośląskiemu (dalej: organ) bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Organ odnotował wpływ ww. skargi w dniu 17 I 2022 r. Wnioskiem z 9 V 2022 r., który wpłynął do tutejszego Sądu w dniu 17 VI 2022 r., wnioskodawca wniósł o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie w terminie skargi w wysokości 5000 zł oraz o przyznanie od organu na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania. W uzasadnieniu wnioskodawca podał, że pomimo upływu 30 dni, organ nie przekazał skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o jego oddalenie, argumentując iż w sprawie zaistniało stosunkowo niewielkie opóźnienie w przekazaniu skargi mimo zaistnienia przeszkód takich jak ogromny wpływ wniosków o legalizację pobytu cudzoziemców, przeciążanie pracowników Dolnośląskiego Urzędu Wojewódzkiego oraz braki kadrowe. Z informacji znanych Sądowi z urzędu wynika, że skargę z 10 I 2022 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowanie, zarejestrowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu pod sygnaturą akt II SAB/Wr 507/22. Powyższą skargę Wojewoda Dolnośląski przekazał pismem z dnia 10 III 2022 r., wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi, które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 14 III 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Jak natomiast stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Jakkolwiek powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny - kwestia ta jak i wysokość grzywny pozostawiona jest uznaniu sądu orzekającego (z zastrzeżeniem maksymalnej wysokości – art. 154 § 6 ppsa), to przekroczenie terminu na przekazanie skargi sądowi administracyjnemu warunkuje wymierzenie organowi grzywny, bowiem wyłączną przesłanką orzeczenia takiego środka wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego. Sąd nie może przy tym zadziałać w tej kwestii z urzędu, bez stosownego wniosku skarżącego. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać trzeba, że z akt sprawy o sygn. II SAB/Wr 507/22 ze skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego wynika, że skarga wpłynęła do organu w dniu 17 I 2022 r. Zestawiając zatem daty: otrzymania skargi przez organ (17 I 2022 r.) oraz przekazania skargi przez organ do tutejszego sądu (10 III 2022 r.) stwierdzić należy, że skarga wraz z odpowiedzią na skargę została przekazana z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Organ powinien był bowiem przekazać skargę do sądu wraz z aktami i odpowiedzią na skargę najpóźniej w dniu 16 II 2022 r., czego jednak nie uczynił. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 200 zł. Określając wysokość grzywny, Sąd miał na uwadze treść wniosku, charakter sprawy będący przedmiotem skargi (przewlekłe prowadzenie postępowania), a także okres uchybienia terminowi przekazania skargi. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 i art. 154 § 6 ppsa wymierzył grzywnę orzekając o tym w punkcie I sentencji postanowienia. O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie II postanowienia, na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. Obejmują one wpis od skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie należne profesjonalnemu pełnomocnikowi (480 zł).