II SA/Łd 1091/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 28 października 2022 r. nr 288/2022 znak: GPB-III.7721.243.2022 w przedmiocie sprzeciwu odnośnie zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę. ał UZASADNIENIE S. M.i wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 28 października 2022 r., nr 288/2022, znak: GPB-III.7721.243.2022 w przedmiocie sprzeciwu odnośnie zamiaru wykonania robót budowlanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Z kolei stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy, należy stwierdzić, że decyzja Wojewody Łódzkiego z dnia 28 października 2022 r., nr 288/2022, znak: GPB-III.7721.243.2022 w przedmiocie sprzeciwu odnośnie zamiaru wykonania robót budowlanych została doręczona skarżącemu w dniu 4 listopada 2022 r., co znajduje odzwierciedlenie w potwierdzeniu odbioru znajdującym się w aktach administracyjnych przekazanych przez organ II instancji. Zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji strona miała prawo wniesienia skargi na wskazaną decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem Wojewody Łódzkiego w terminie 30 dni od dnia doręczenia. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi ekspirował z dniem 4 grudnia 2022 r. (w niedzielę), która zgodnie z art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1920) jest dniem wolnym od pracy. W tych okolicznościach za ostatni dzień terminu należało uznać dzień 5 grudnia 2022 r. (poniedziałek) stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a. w myśl którego jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Natomiast skarga do tutejszego sądu została wniesiona w dniu 8 grudnia 2022 r., a więc dopiero po upływie ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Jednocześnie wraz z wniesieniem skargi skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, dlatego nie może być skracany ani przedłużany przez sąd. Sąd uwzględnia upływ terminu z urzędu i odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu, przewidzianego do jej wniesienia, bez względu na przyczyny, które doprowadziły do jej wniesienia z naruszeniem terminu. W tym stanie rzeczy sąd nie mógł nadać skardze dalszego biegu i przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania. Wobec stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia skargi, sąd odstąpił od wzywania skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, bowiem zgodnie z brzmieniem art. 222 p.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu. Z powyższych względów Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., o czym orzekł jak w postanowieniu. ał