III SA/Kr 1454/13

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. C. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2013 r. nr: [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2013 roku w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na małoletnie dzieci skarżący B. C. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Z oświadczenia zawartego w formularzu "PPF" wynika, iż skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód wynosi 785,26 zł i stanowi go renta chorobowa. Skarżący nie posiada żadnego majątku nieruchomego, nie dysponuje oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy B. C. podniósł, iż jego jedynym dochodem jest renta chorobowa w kwocie 785,26 zł. Z tych środków opłaca systematycznie alimenty w niepełnej wysokości tj. w kwocie 220-230 zł na dzieci: A., A. i P. (kwota zasądzonych alimentów to 550 zł). Ponadto skarżący opłaca alimenty w kwocie 150 zł miesięcznie na córkę K. z innego związku. Bardzo dotkliwym wydatkiem jest zakup leków, aktualnie jest to kwota ok. 200 zł. Stan zdrowia skarżącego systematycznie pogarsza się, wymaga leczenia, przestrzegania ścisłej diety oraz częstego przebywania w szpitalach, pobytów w sanatoriach oraz ośrodkach rehabilitacyjnych. W takiej sytuacji nie jest on w stanie ponieść kosztów sądowych. Do wniosku skarżący załączył kopie następujących dokumentów: sześciu faktur za zakup lekarstw i medykamentów opiewających na kwoty: 94,10 zł, 117,29 zł, 126,17 zł, 40,24 zł, 94,56 zł i 86,98 zł, przekazu pocztowego potwierdzającego wysokość świadczenia rentowego za miesiąc listopad 2013 roku (785,26 zł) oraz przekazów potwierdzających uiszczanie alimentów na dzieci w wysokości 230 zł i 150 zł. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Zwolnienie od kosztów sądowych stanowi odstępstwo od generalnej zasady wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem instytucja prawa pomocy winna być stosowana jedynie w przypadkach wyjątkowych, gdy wnioskodawca nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domaga się skarżący, obejmuje m. in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest formą dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający, że nie posiada środków na pokrycie kosztów sądowych w zainicjowanym postępowaniu. Jedynym źródłem dochodu B. C. jest renta chorobowa w wysokości 785,26 zł. Z tych środków skarżący opłaca alimenty na czwórkę dzieci w wysokości 370-380 zł. Stan zdrowia wnioskodawcy wymaga przyjmowania lekarstw, których zakup jest wydatkiem rzędu 200 zł miesięcznie. Pozostałe dochody wystarczają jedynie na skromne utrzymanie skarżącego. Wnioskodawca nie posiada przy tym żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych. W takiej sytuacji pokrycie kosztów sądowych, nawet w wysokości 200 zł, mogłoby się wiązać z uszczerbkiem w koniecznym utrzymaniu strony. Przedstawiona sytuacja materialna pozwala na stwierdzenie, że B. C. spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.