I FZ 529/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Marek Kołaczek po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku E. S. o zwrot kosztów zastępstwa procesowego w sprawie z zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 września 2007 r. sygn. akt I SA/Bk 373/07 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 26 kwietnia 2007 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: przyznać od Skarbu Państwa z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na rzecz radcy prawnego D. S. kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych czterdzieści groszy), w tym kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych czterdzieści groszy) podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu UZASADNIENIE Z akt sprawy wyłania się następujący przebieg postępowania. Postanowieniem z dnia 13 września 2007 r., sygn. akt I SA/Bk 373/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił wniosek E. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektor Izby Celnej w B. z dnia 26 kwietnia 2007 r. Pismem z dnia 28 września 2007 r. pełnomocnik skarżącej wniosła zażalenie na ww. postanowienie sądu I instancji, żądając uchylenia tego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, a także domagając się zasądzenia kosztów zastępstwa procesowego. Postanowieniem z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I FZ 529/07, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Pismem z dnia 2 lipca 2008 r. pełnomocnik E. S. wniosła o uzupełnienie ww. postanowienia NSA "co do zwrotu kosztów pełnomocnika z urzędu za II instancję". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika Skarżącej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, należy stwierdzić, iż wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej – p.p.s.a.), radca prawny wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W tym stanie rzeczy, uwzględniając treść § 14 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 Nr 163, poz. 1349 ze zm.), należało pełnomocnikowi Skarżącej za podjęcie czynności w postępowaniu zażaleniowym przyznać w ramach wynagrodzenia kwotę 120 zł. Przyznane wynagrodzenie w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej należało, zgodnie z § 2 ust. 3 przytoczonego rozporządzenia, podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności we właściwych przepisach. .