IV SA/Gl 1287/13

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Szczepan Prax po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] M.B., reprezentowany przez pełnomocnika adwokata J.M., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W treści skargi został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze wskazaniem, iż "wykonanie jej na obecnym etapie spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody oraz wywoła trudne do odwrócenia skutki". W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że "konsekwencją wydania przedmiotowej decyzji przez SKO jest skierowanie przez organ pierwszej instancji wniosku o zatrzymanie prawa jazdy M.B. Natomiast pozbawienie skarżącego tego dokumentu znacznie utrudni lub wręcz uniemożliwi mu zarobkowanie przez co jeszcze bardziej pogorszy się jego sytuacja materialno – bytowa". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 P.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Na wstępie należy podkreślić, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 358/12 LEX nr 1166174). Poza tym użyte w art. 61 § 3 P.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 921/12 LEX nr 1137672). Natomiast instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w trybie art. 61 § 3 P.p.s.a. nie może służyć tamowaniu biegu postępowań w innych sprawach i opóźnianiu wydania rozstrzygnięć merytorycznych w tych sprawach (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2005 r. sygn. akt II OZ 510/05, Legalis Numer 87938). W niniejszej sprawie M.B., reprezentowany przez pełnomocnika, złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...], utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] Nr [...] w sprawie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, jednakże nie uzasadniono tego wniosku w sposób dostateczny. W ocenie Sądu twierdzenie pełnomocnika skarżącego, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadny dlatego, że wykonanie decyzji spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody i wywoła trudne do odwrócenia skutki związane z faktem, iż na podstawie zaskarżonej decyzji organ pierwszej instancji skieruje wniosek o zatrzymanie prawa jazdy M.B. a to w konsekwencji znacznie utrudni lub wręcz uniemożliwi skarżącemu zarobkowanie przez co jeszcze bardziej pogorszy się jego sytuacja materialno – bytowa jest niewystarczające do uznania, iż została spełniona przesłanka z art. 61 P.p.s.a. zwłaszcza, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika jaka jest rzeczywista sytuacja finansowa skarżącego. Ponadto należy zauważyć, że postępowanie w sprawie zatrzymania prawa jazdy dłużnikowi alimentacyjnemu ma charakter odrębny od postępowania w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. Tak więc wydanie zaskarżonej decyzji, a nawet skierowanie w oparciu o nią wniosku o zatrzymanie prawa jazdy, nie może jeszcze spowodować takich ujemnych dla skarżącego konsekwencji, jakimi uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.