II FSK 1166/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Szefa Krajowej Administracji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 grudnia 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1024/18 w sprawie ze skargi W. R. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 31 lipca 2015 r. nr ITPB2/4511-542/15/MM w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia sprostować oczywistą omyłkę w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt II FSK 1166/19, poprzez zastąpienie, w wersie dziewiątym od dołu, błędnego sformułowania "z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów" sformułowaniem prawidłowym tj. "z upoważnienia Ministra Finansów". UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (por. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2016 r., II FSK 1772/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny, działając z urzędu na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., sprostował oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt II FSK 1166/19, w ten sposób, że w wersie dziewiątym od dołu zamiast błędnego sformułowania "z upoważnienia Ministra Rozwoju i Finansów" wpisał prawidłowe tj. "z upoważnienia Ministra Finansów". Zasadność niniejszego sprostowania nie budzi w sprawie żadnych wątpliwości, gdyż zarówno z sentencji wyroku Sądu pierwszej instancji z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 1024/18 (k. 140 akt sądowych), jak i z interpretacji indywidualnej z dnia 31 lipca 2015 r. oraz odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 18 września 2015 r. wynika, że organem, który upoważnił Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy do wydania interpretacji indywidualnej był Minister Finansów, a nie Minister Rozwoju i Finansów. Nie ulega zatem wątpliwości, że zaistniały błąd jest w istocie oczywistą omyłką pisarską, dlatego należało sprostować go z urzędu.