I OZ 844/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L.Z. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 2117/09 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku L.Z. z dnia 29 maja 2010 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 2117/09 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku L.Z. z dnia 10 lutego 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L.Z. na pismo Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] 28 października 2009 r., nr [...] w przedmiocie ponownego ustalenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE L.Z. pismem z dnia 29 maja 2010 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 2117/09 o pozostawieniu bez rozpoznania jego wniosku z dnia 10 lutego 2010 r. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na pismo Dyrektora Departamentu Spraw Socjalnych Ministerstwa Obrony Narodowej z dnia [...] października 2009 r., nr [...] w przedmiocie ponownego ustalenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej. Zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał L.Z. do uzupełnienia braków formalnych w/w wniosku poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia i nadesłanie powołanej we wniosku dokumentacji lekarskiej w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 czerwca 2010 r. (karta 136 – akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 17 września 2010 r. sygn. akt II SA/Wa 2117/09 pozostawił wniosek L.Z. z dnia [...] maja 2010 r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia bez rozpoznania. W uzasadnianiu wskazał, że pomimo prawidłowego wezwania wniosek L.Z. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia nie został przez niego uzupełniony. Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia L. Z. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wniósł jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Z kolei, § 2 art. 49 tej ustawy obliguje przewodniczącego do wydania zarządzenia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w razie nie wywiązania się strony z powyższych wymagań. W rozpoznawanej sprawie Sąd prawidłowo wezwał stronę skarżącą do uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia i nadesłania powołanej we wniosku dokumentacji lekarskiej w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania. Przy czym, skarżący nałożonego na niego w tym zakresie obowiązku nie wykonał. Tymczasem stosownie do treści art. 87 § 2 P.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w jego uchybieniu. W tej sytuacji wniosek o przywrócenie terminu bez uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej dotknięty jest brakiem formalnym. W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że skoro skarżący z opisanego obowiązku nie wywiązał się, to Sąd pierwszej instancji trafnie uznał, że złożony przez niego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia zawierał braki formalne i w oparciu o art. 49 § 2 P.p.s.a. podlegał pozostawieniu bez rozpoznania. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.