III SA/Łd 409/22

SENTENCJA Dnia 26 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatowego Urzędu Pracy Łódź-Wschód na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 20 kwietnia 2022 roku nr RPS-II.8642.30.2022 w przedmiocie uchylenia postanowienia organu I instancji w sprawie zawieszenia postępowania postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić z funduszu Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżącemu Powiatowemu Urzędowi Pracy Łódź-Wschód kwotę 100 (sto) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zaksięgowaną w dniu 20 maja 2022 r. pod poz. 1937. UZASADNIENIE Wojewoda Łódzki postanowieniem z 20 kwietnia 2022 r. o nr RPS-II.8642.30.2022, po rozpatrzeniu zażalenia A. K. , uchylił postanowienie Starosty Powiatu Łódzkiego-Wschodniego z 25 lutego 2022 r. nr DR.4031.13.2022 w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie odmowy umorzenia A. K. kwoty środków przeznaczonych na rozpoczęcie działalności gospodarczej w wysokości 23 300 zł wraz z odsetkami ustawowymi naliczonymi od daty otrzymania dotacji, tj. od 16 lipca 2019 r. do 15 kwietnia 2021 r. w wysokości 2519,72 zł oraz dalszymi odsetkami ustawowymi z tytułu opóźnienia po bezskutecznym upływie 14-dniowego terminu wyznaczonego na zwrot oraz stwierdził brak podstaw do zawieszenia postępowania przez organ pierwszej instancji w sprawie wniosku z 28 stycznia 2021 r. o umorzenie zwrotu jednorazowo przyznanych środków na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Pismem z 21 maja 2022 r. (data nadania) Powiatowy Urząd Pracy Łódź-Wschód złożył skargę na powyższe postanowienie Wojewody Łódzkiego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, wskazując na brak legitymacji procesowej po stronie skarżącego. Organu odwoławczy, przywołując treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwrócił uwagę, że podmiotem nieposiadającym interesu prawnego we wniesieniu skargi jest organ, który rozpoznawał sprawę w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancji, ponieważ powierzenie takiemu organowi właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie władczej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia wyłącza możliwość dochodzenia przez ten organ swojego interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego czy sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi uznał, co następuje: Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., uprawnienie do wniesienia skargi przysługuje każdemu, kto ma w tym interes prawny, a ponadto prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Rzecznikowi Praw Dziecka oraz organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1). Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2). O "interesie prawnym" w rozumieniu tego przepisu możemy mówić wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa, zatem o tym, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes precyzuje przepis prawa. W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się w tym, iż bezpośrednio we własnym imieniu ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku (v. postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 113/13, LEX nr 1304218). W rozpatrywanej sprawie skargę wniósł Powiatowy Urząd Pracy Łódź-Wschód, nad którym zwierzchnictwo sprawuje Starosta Powiatu Łódzkiego-Wschodniego (art. 2 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 690 ze zm.), czyli organ administracji publicznej, z upoważnienia którego Powiatowy Urząd Pracy Łódź-Wschód wydał rozstrzygnięcie jako organ pierwszej instancji. Powiatowy Urząd Pracy Łódź-Wschód zaskarżył postanowienie, którym Wojewoda Łódzki uchylił postanowienie wydane w pierwszej instancji przez – działający z upoważnienia Starosty – Powiatowy Urząd Pracy Łódź-Wschód i stwierdził brak podstaw do zawieszenia postępowania przez organ pierwszej instancji. Oznacza to, że skargę do sądu administracyjnego wniósł organ pierwszej instancji, który nie zgodził się z rozstrzygnięciem organu wyższej instancji. Skargę należy uznać za niedopuszczalną, bowiem organ administracyjny, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pogląd taki jest utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 527/12, LEX nr 1137662). Z przepisu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) wynika, że stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zaś odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony - uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 października 2000 r., sygn. akt II SA/Gd 2159/00, LEX nr 446440). Odnosi się to także do organu pierwszej instancji, któremu żaden przepis nie przyznaje uprawnienia do przekształcenia się w określonej fazie postępowania z organu podejmującego władcze rozstrzygnięcia w podmiot kwestionujący także rozstrzygnięcia w drodze skargi (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2006 r., sygn. akt II GSK 387/05, LEX nr 197511; uchwała Sądu Najwyższego z 27 lipca 1993 r., sygn. akt III AZP 8/93, OSNPC 1994 r., nr 1, poz. 3). Przepis art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. określa podstawy odrzucenia skargi. Według wskazanego przepisu, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Jedną z takich przyczyn jest wniesienie skargi przez organ, który orzekał w sprawie w pierwszej instancji, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Stosownie zaś do treści art. 58 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem i rozstrzygnięcie to może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w punkcie 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. EC