IV SA/Wa 1935/10

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. K. i H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić E. K. od kosztów sądowych, 2). ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2010 r. E. K. złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2010 r. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawczyni wskazała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.116, 00 zł oraz dodatek pielęgnacyjny w wysokości 153 zł. Skarżąca na zakup lekarstw oraz leczenie okresowo otrzymuje pomoc finansową w postaci zasiłku celowego w wysokości 250 zł. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżący oprócz ½ udziału w domu o pow. użytkowej 109, 73 m2. nie posiada żądnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazał, iż jest osobą schorowaną, inwalidką I grupy. Wnioskodawczyni zamieszkuje z siostrą, jednak nie prowadzi z nią wspólnego gospodarstwa domowego. Wśród miesięcznych wydatków koniecznych skarżąca wymieniła wydatki na bieżące utrzymanie w wysokości ok. 594 zł, wydatki na lekarstwa i leczenia w wysokości 140 zł oraz spłatę debetu na koncie bankowym w wysokości 167 zł. Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie. Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając przedłożony przez skarżącą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wzięto pod uwagę opisaną przez nią sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazała ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Jedynym stałym dochodem skarżącej jest emerytura wraz z dodatkiem pielęgnacyjnym w łącznej wysokości 1269 zł miesięcznie. Skarżąca ze względu na trudną sytuację bytową okresowo otrzymuje pomoc społeczną w postaci zasiłku celowego w wysokości 250 zł. Biorąc pod uwagę kwotę jej stałego dochodu oraz wysokość wydatków koniecznych ponoszonych na bieżące utrzymanie ( ok. 900 zł) brak jest podstaw do uznania, że posiada ona wolne środki finansowe, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie kosztów postępowania sądowego oraz kosztów zastępstwa procesowego. O trudnej sytuacji materialnej wnioskodawczyni świadczy chociażby okoliczność, że na pokrycie części wydatków niezbędnych do utrzymania się skarżąca otrzymuje środki z pomocy społecznej. Dodatkowo należy mieć na uwadze, iż skarżąca ponosi stałe koszty leczenia i zakupów na lekarstw (ok. 140 zł). W tych warunkach należało uznać, że zdobycie przez nią jakichkolwiek środków na sfinansowanie jej udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącej uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.