II FSK 3174/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący – Sędzia NSA Jacek Brolik, Sędzia NSA Antoni Hanusz (sprawozdawca), Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, Protokolant Anna Rembowska, po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "G." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 780/16 w sprawie ze skargi "G." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od "G." sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie kwotę 11 250 (słownie: jedenaście tysięcy dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z 22 maja 2017 r., III SA/Wa 780/16, w sprawie ze skargi G. G. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 grudnia 2015 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.), oddalił skargę. 2. Spółka wniosła skargę kasacyjną i zaskarżyła powyższy wyrok w całości zarzucając mu naruszenie przepisu: 1. art. 3 § 1 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, przejawiające się w nienależytej kontroli Sądu nad prawidłowością ponownego w sprawie postępowania przeprowadzonego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, który wydał zaskarżoną decyzję, co doprowadziło do utrzymania w mocy decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. wydanej przy naruszeniu przepisów postępowania; 2. art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na jego bezzasadnym niezastosowaniu, a w konsekwencji nieuchyleniu zaskarżonej decyzji w całości mimo tego, że została ona oparta na błędnych ustaleniach faktycznych oraz wydanej z naruszeniem przepisów postępowania, które polegało w szczególności na obrazie fundamentalnych praw podatnika, gwarantowanych przepisami ustawy Ordynacja podatkowa; 3. art. 151 p.p.s.a., które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a polegające na bezzasadnym zastosowaniu tego przepisu i oddaleniu skargi pomimo tego, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, a w szczególności art. 2 ust.1 pkt 3 u.p.d.o.p., wobec czego skarga powinna zostać uwzględniona. 4. art. 11 p.p.s.a. które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a polegające na nieuwzględnieniu faktu bycia związanym przez Sąd administracyjny wydanym wobec T. Ł. – członka zarządu spółki, wyrokiem karnym Sądu Rejonowego w J. z 31 października 2014 r., II K 1238/14. Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej "u.p.d.o.p.") poprzez brak jego zastosowania w przedmiotowej sprawie. Wskazując na powyższe naruszenia spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości, uchylenie decyzji organu obu instancji i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz strony skarżącej od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. 3. Brak było dostatecznych podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej. Na wstępie przypomnieć należy, że w sprawie prawomocnym wyrokiem wypowiadał się już sąd administracyjny, natomiast okoliczność ta jest pomijana bądź ignorowana przez wnoszącego skargę kasacyjną. Wyrokiem z 26 czerwca 2015 r., III SA/Wa 1200/14, sąd uchylił zaskarżoną decyzję podatkową tylko z jednego powodu, zlecając z tym kontekście wyłącznie uzupełnienie materiału dowodowego o dokumentację systemu monitoringu automatów, w tym dane o awariach automatów zgromadzonych na serwerach wskazanej spółki. W pozostałym zakresie zarzuty strony skarżącej, pokrywające się w istotnej mierze zasadniczo z niniejszymi zarzutami kasacyjnymi – nie zostały przez sąd uwzględnione. Oceny prawne i wytyczne odnośnie do dalszego postępowania zawarte w prawomocnym wyroku sądu administracyjnego są wiążące na podstawie art. 153 p.p.s.a. W ponowionym postępowaniu organ podatkowy i Sąd pierwszej instancji przeprowadziły czynności dowodowe i oceniające zgodnie z art. 153 p.p.s.a. Strona skarżąca zarzutu kasacyjnego naruszenia art. 153 p.p.s.a. nie przedstawiła. Jeżeli więc nawet w sprawie doszło do naruszenia art. 200 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej "o.p.") to nie mogło mieć ono wpływu na wynik sprawy, ponieważ pominięte przy wydawaniu decyzji wnioski dowodowe pełnomocnika skarżącego podatnika wychodziły poza zakres postępowania zleconego uprzednio wydanym w sprawie prawomocnym wyrokiem – na podstawie art. 153 p.p.s.a. Przypomnieć natomiast należy, że zgodnie z wiążącą – na podstawie art. 269 § 1 p.p.s.a. – uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 kwietnia 2005 r., FPS 6/04, naruszenie art. 200 § 1 o.p. może doprowadzić do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. tylko wówczas, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z tych powodów, na podstawie art. 184 p.p.s.a. i art. 204 pkt 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną oraz orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego.