III SA/Gd 301/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.) Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 października 2019 r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy uchyla zaskarżoną decyzję. UZASADNIENIE Starosta (dalej także jako: "Starosta") z uwagi na przekroczenie przez D. J. dopuszczalnej liczby punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego decyzją z dnia 6 sierpnia 2019 r., nr [...], orzekł o zatrzymaniu mu prawa jazdy kategorii B (nr [...]) wydanego w dniu 6 maja 2008 r. przez Starostę, wymienionego na dokument szwajcarski nr [...] przekazany przez KPP w S., pozostającego w depozycie Urzędu, do czasu wykazania się posiadaniem wymaganych kwalifikacji. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W podstawie prawnej wydanej decyzji organ pierwszej instancji powołał art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., zwanej dalej jako: "k.p.a.") oraz art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 2183 ze zm.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej także jako: "organ odwoławczy" lub "SKO") po rozpatrzeniu odwołania D. J., działając na podstawie art. 17 ust. 1, art. 127 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., decyzją z dnia 1 października 2019 r., nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło postępowanie organu pierwszej instancji w całości. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, w przypadku naruszenia przepisów ruchu drogowego popełnione przed dniem określonym w komunikacie, o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957), skutkowały przekroczeniem liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a w przypadki kierowców, którzy dopuścili się tych naruszeń w okresie jednego roku od wydania po raz pierwszy prawa jazdy - liczby 20 punktów, stosuje się tryb postępowania oraz skutki według stanu prawnego na dzień popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. W tym celu Policja może przetwarzać dane zgromadzone w trybie art. 130 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym. Z "komunikatu Ministra Cyfryzacji określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji do centralnej ewidencji pojazdów o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) oraz o informacji o jego zwrocie" wynika, że dniem wdrożenia rozwiązań jest 1 października 2018 r. Organ odwoławczy wskazał przy tym, że zgodnie z treścią pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji przekroczenie liczby 24 punktów karnych przez stronę nastąpiło w dniu 4 marca 2019 r., a więc po upływie "dnia określonego w komunikacie", w związku z czym sprawa powinna być rozpatrywana na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dniu popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. Niezależnie od powyższego, organ odwoławczy zauważył, że organ pierwszej instancji wskazał błędną podstawę prawną (nawet przy założeniu, że należałoby stosować przepisy uprzednio obowiązujące), tj. art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustawy (Dz. U. z 2015 r., poz. 2183 ze zm.), bowiem z przepisu tego nie wynika obowiązek zatrzymania prawa jazdy. Przepisem obowiązującym w poprzednim stanie prawnym, który regulował zasady zatrzymania prawa jazdy z uwagi na przekroczenie liczby punktów karnych był art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541). Zgodnie z tym przepisem do dnia wskazanego w komunikacie, który minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej, określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w rozdziale 15 ustawy zmienianej w art. 5, starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4. Ponieważ, zdaniem organu odwoławczego, ogłaszany przez właściwego ministra termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnienie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w rozdziale 15 ustawy zmienionej w art. 5, upłynął w dniu 1 października 2018 r., co wynika z "komunikatu Ministra Cyfryzacji określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych, umożliwiających przekazywanie informacji do centralnej ewidencji pojazdów o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) oraz informacji o jego zwrocie", przepis art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. nakładający na starostę obowiązek zatrzymania prawa jazdy po przekroczenia określonej ilości punktów karnych, nie miał zastosowania w rozpatrywanej sprawie, gdyż przekroczenie liczby punktów karnych nastąpiło w dniu 4 marca 2019 r. W związku z powyższym, zdaniem organu odwoławczego, Starosta nie miał możliwości wydać decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Powinien natomiast na podstawie obowiązującego w dniu przekroczenia liczby punktów karnych art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierującymi pojazdami wydać decyzję o skierowaniu kierowcy na kurs reedukacyjny w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Zasady odbycia tego kursu określają przepisy art. 100 i 101 cyt. ustawy. Dopiero, gdy kierowca nie przedstawi w wymaganym terminie zaświadczenia o ukończeniu kursu, Starosta stosownie do treści art. 102 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy powinien wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Prokurator Rejonowy w C. (dalej także jako: "Prokurator") zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędne przyjęcie przez organ odwoławczy, że art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami powinien mieć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, zamiast art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. W uzasadnieniu skargi Prokurator w pierwszej kolejności podniósł, że wbrew stanowisku organu odwoławczego, u podstaw prawnych wydanej przez Starostę decyzji legł również art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, bowiem art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw stanowi, że w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 541) art. 7-9 otrzymują brzmienie: art. 7.1. Do dnia 31 grudnia 2016 r.: (...) 5) starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4. Prokurator nie zgodził się również ze stanowiskiem organu odwoławczego, że art. 130 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw utraciły moc obowiązującą z uwagi na opublikowanie Komunikatu Ministra Cyfryzacji dotyczącego możliwości przekazywania informacji do Centralnej Ewidencji Pojazdów o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego z dnia 28 czerwca 2018 r. (Dz. Urz. Ministra Cyfryzacji, poz. 22), czy też komunikatu Ministra Cyfryzacji w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających udostępnienie danych zgromadzonych w Centralnej Ewidencji Pojazdów do ponownego wykorzystania za pośrednictwem usług sieciowych z dnia 22 lutego 2019 r. (Dz. Urz. Ministra Cyfryzacji, poz. 5). Komunikaty te zostały wydane odpowiednio na podstawie art. 17 ust. 2 i art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957) i dotyczą w istocie Ewidencji Pojazdów. Natomiast tryb postępowania z kierowcami, którzy przekroczyli liczbę 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych w Centralnej Ewidencji Kierowców reguluje art. 16 i 16a ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957). Stosownie do treści art. 16 ust. 1 przepis art. 130 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1. Art. 16 ust. 2 stanowi zaś, że Minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Natomiast zgodnie z art. 16a do dnia wskazanego w komunikacie, o którym mowa w art. 16 ust. 2, policjant zatrzyma prawo jazdy za pokwitowaniem w razie przekroczenia przez kierującego pojazdem liczby 24 punktów otrzymanych za naruszenia, o których mowa w art. 130 ustawy zmienianej w art. 1. Przepisy art. 135 ust. 2, art. 136 ust. 1 i 1a oraz art. 139 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się odpowiednio. Zatem, zdaniem Prokuratora, organ odwoławczy wadliwie powołał się na komunikaty Ministra Cyfryzacji dotyczące Centralnej Ewidencji Pojazdów, które nie miały wpływu na zasadność wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia dopuszczalnej liczby punktów. Konsekwencją tego było z kolei wadliwe przyjęcie przez SKO, że w rozpoznawanej sprawie zastosowanie winien znaleźć art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odwoławczy podniósł, że Prokurator błędnie wykazuje, że przepisem przejściowym określającym zasady postępowania w przypadku kierowców przekraczających ustawową liczbę 24 punktów karnych jest art. 14 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz innych ustaw, gdyż w istocie kwestię tą reguluje art.136 ust.1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, a ten z kolei powołuje się na komunikat Ministra Cyfryzacji przytoczony w decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; powołanej dalej jako: "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 października 2019 r., którą uchylono decyzję Starosty z dnia 6 sierpnia 2019 r. w przedmiocie zatrzymania D. J. prawa jazdy kategorii B. Skargę na powyższą decyzję wniósł Prokurator Rejonowy w C. na podstawie art. 53 § 3 p.p.s.a., przy zachowaniu terminu sześciomiesięcznego, wymaganego do skutecznego wniesienia skargi. Organ odwoławczy, powołując się na treść art. 136 ust. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 1268), wywiódł, że skoro przekroczenie liczby 24 punktów karnych przez kierowcę nastąpiło w dniu 4 marca 2019 r., a więc po upływie dnia określonego w komunikacie Ministra Cyfryzacji z dnia 28 czerwca 2018 r., to w sprawie zastosowanie mają przepisy według stanu prawnego obowiązującego w dniu popełnienia naruszenia powodującego przekroczenie dopuszczalnej liczby punktów. Zatem, w ocenie organu odwoławczego, Starosta nie miał możliwości wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy. Powinien natomiast na podstawie obowiązującego w dniu przekroczenia liczby punktów karnych art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o kierującymi pojazdami wydać decyzję o skierowaniu kierowcy na kurs reedukacyjny w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego. Dopiero, gdy kierowca nie przedstawi w wymaganym terminie zaświadczenia o ukończeniu kursu, Starosta stosownie do treści art. 102 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy powinien wydać decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy. Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego w tym zakresie, bowiem organ wadliwie przyjął, że komunikat o którym mowa w art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami to komunikat Ministra Cyfryzacji z dnia 28 czerwca 2018 r. Umknęło uwadze organu, że komunikat ten został wydany na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 , poz. 957) i dotyczy w istocie ewidencji pojazdów. Zgodnie z tym przepisem do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji do centralnej ewidencji pojazdów o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) oraz o informacji o jego zwrocie w sposób, o którym mowa w art. 132 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą: art. 38, art. 129 ust. 2 pkt 2, art. 129b ust. 3 pkt 2, art. 132, art. 134 i art. 134a ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się (pkt 1); art. 129 ust. 2 pkt 21 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, nie stosuje się (pkt 2). Natomiast komunikat na który powołuje się art. 136 ust. 1 ustawy o kierujących pojazdami, a o którym mowa w art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 957), wprost odnosi się do ewidencji kierowców. Skoro minister właściwy do spraw informatyzacji nadal nie wydał komunikatu określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzanie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie danych, na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy Prawo o ruchu drogowym, w brzmieniu nadanym ustawa zmieniającą, to stosuje się przepisy art. 100a i art. 100b-100e Prawa o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym. Zatem w rozpoznawanej sprawie zastosowanie mógł znaleźć art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541). W tym miejscu wskazać należy, że jak słusznie zauważył organ odwoławczy, Starosta wydając decyzję o zatrzymaniu prawa jazdy przywołał w podstawie prawnej wyłącznie art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 2183). Natomiast jak wskazano powyżej materię tą reguluje art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Jednakże powołany przez organ pierwszej instancji bezpośrednio odnosi się do art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej, bowiem stanowi, że w ustawie z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 541) art. 7-9 otrzymują brzmienie: Art. 7 ust. 1: (...) starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4 (pkt 5). Zatem powołanie w podstawie prawnej tylko art. 6 ustawy z dnia 16 grudnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, nie stanowi uchybienia, które pozwalałoby wyeliminować orzeczenie organu pierwszej instancji z obrotu prawnego. Mając na uwadze powyższe przyjąć należy, że materialną podstawą wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy w istocie stanowił art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Zgodnie ze wskazanym art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy zmieniającej starosta wydaje decyzję administracyjną o zatrzymaniu prawa jazdy lub pozwolenia na kierowanie tramwajem w przypadku przekroczenia liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 4. Wymaga podkreślenia, że przepis art. 130 został uchylony z dniem 4 czerwca 2018 r. ustawą z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015 r., poz. 1273 ze zm.), jednak znajduje on zastosowanie w rozpatrywanej sprawie. Bowiem w myśl art. 16 z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018r., poz. 957) przepis art. 130 Prawa o ruchu drogowym w brzmieniu dotychczasowym, stosuje się do dnia wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach wcześniej z zamieszczanych w ewidencji prowadzonej na podstawie tego przepisu. Według ust. 2 art. 16, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w ust. 1. Komunikat ogłasza się w terminie co najmniej 3 miesięcy przed dniem wdrożenia rozwiązań technicznych określonym w tym komunikacie. Do chwili obecnej termin wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach nie został określony, wobec czego ewidencja wskazana w art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym pozostaje aktualna. Ponadto zgodnie z art. 5 ust. 7b ustawy z dnia 20 marca 2015 r., to administrator centralnej ewidencji kierowców przekazuje staroście informacje w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, będące podstawą wydania decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy. Wejście tego przepisu w życie zostało przewidziane na dzień 4 czerwca 2018 r. (w zakresie dotyczącym art. 102 ust. 1b - co wynika z art. 9 ustawy z dnia 20 marca 2015 r.). Jednak należy mieć na względzie, że zgodnie z 15 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 957) do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie staroście informacji z centralnej ewidencji kierowców, w przypadkach, o których mowa w art. 102 ust. 1 pkt 4 i 5 ustawy zmienianej w art. 2, przepisu art. 102 ust. 1b ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się. Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy Minister Cyfryzacji nie określił terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających wprowadzenie, przekazywanie, gromadzenie i udostępnianie z centralnej ewidencji kierowców danych o naruszeniach. Zatem w sytuacji, w której właściwy organ (Komendant Wojewódzki Policji) przekazał Staroście informację o przekroczeniu przez skarżącego liczby 24 punktów, organ ten był zobowiązany do wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy na podstawie art. 7 7 ust. 1 pkt 5 ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Nie można zgodzić się z twierdzeniem organu odwoławczego, że przepis ten, jak wskazano powyżej, nie mógł mieć zastosowania w rozpoznawanej sprawie, bowiem przekroczenie liczby punktów karnych nastąpiło po 1 października 2018 r. Zaakcentować ponownie należy, że organ błędnie przyjmuje ramy czasowe związane z wdrożeniem rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie informacji do centralnej ewidencji pojazdów o zatrzymaniu dowodu rejestracyjnego (pozwolenia czasowego) oraz o informacji o jego zwrocie, dla których Minister Cyfryzacji wydał komunikat z dnia 28 czerwca 2018 r. Wskazany komunikat został wydany na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy nowelizującej, podobnie jak odrębny komunikat z dnia 22 lutego 2019 r. - w sprawie określenia terminu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających udostępnianie danych zgromadzonych w centralnej ewidencji pojazdów do ponownego wykorzystywania za pośrednictwem usług sieciowych (Dz. Urz. Ministra Cyfryzacji z 2019, poz. 5), został wydany na podstawie art. 12 ust. 2 tej ustawy. Tymczasem, mając na uwadze treść art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw, ustawodawca powiązał stosowanie m.in. art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw z wdrożeniem innych rozwiązań technicznych, tj. umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq Prawa o ruchu drogowym. Skoro natomiast, co do tych rozwiązań, minister właściwy do spraw informatyzacji nadal nie wydał komunikatu określającego termin wdrożenia, to przepis stanowiący w istocie podstawę prawną wydania decyzji organu pierwszej instancji mógł mieć zastosowanie w niniejszej sprawie. Mając na uwadze powyższe Sąd podzielił zarzut Prokuratora, iż zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego poprzez błędne przyjęcie, że art. 99 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami powinien mieć zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, zamiast art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 marca 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Uznanie tego zarzutu za zasadny musiało skutkować uchyleniem decyzji organu odwoławczego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Ponownie rozpoznając sprawę organ odwoławczy uwzględni ocenę prawną i wskazania co do dalszego postępowania, które wprost wynikają z przedstawionych powyżej rozważań. Sąd wydał w niniejszej sprawie wyrok na posiedzeniu niejawnym na podstawie art.133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. w zw. z art. 15 zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.). Zarządzeniem Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nr 49/2020 z dnia 19 października 2020 r. odwołano rozprawy, utrzymując działalność orzeczniczą Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych.