I OPP 62/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędziowie NSA Jan Kacprzak (spr.) Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi B. O. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 47/10 w sprawie ze skargi B. O. na bezczynność Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w B. w przedmiocie ustanowienia prawa odrębnej własności lokalu postanawia oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE W dniu 15 listopada 2010 r. B. O. złożyła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku, w sprawie z jej skargi na bezczynność Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w B. w przedmiocie ustanowienia prawa odrębnej własności lokalu. Skarżąca wniosła o stwierdzenie, że w toczącym się postępowaniu sądowoadministracyjnym sygn. akt II SAB/Bk 47/10 naruszono jej prawo do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki oraz o zasądzenie na jej rzecz rekompensaty pieniężnej. Ponadto skarżąca wniosła o sprawdzenie czy nadano prawidłowy bieg jej skardze datowanej na dzień 14 lipca 2010 r. (złożonej na dzienniku podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku w dniu 15 lipca 2010 r.). Z akt sprawy wynika, że skarga B. O. z dnia 14 lipca 2010 r. na bezczynność Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w B. została złożona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku osobiście przez skarżącą w dniu 15 lipca 2010 r. Odpowiedź Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na powyższą skargę wpłynęła do Sądu w dniu 23 lipca 2010 r. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2010 r. wezwano Spółdzielnię do nadesłania 1 egzemplarza odpowiedzi na skargę. W dniu 26 lipca 2010 r. skarżąca złożyła, na urzędowym formularzu, wniosek o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 3 sierpnia 2010 r. doręczono skarżącej odpis odpowiedzi na skargę. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2010 r. sygn. akt II SO/Bk 19/10 przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 12 sierpnia 2010 r. skarżąca złożyła pismo procesowe w sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka w piśmie z dnia 25 sierpnia 2010 r. wyznaczyła adw. A. O. jako pełnomocnika z urzędu dla B. O. Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2010 r. zobowiązano pełnomocnika skarżącej do sprecyzowania skargi z dnia 14 lipca 2010 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik B. O. wskazał, że podtrzymuje skargę z dnia 14 lipca 2010 r. i wnosi o zobowiązanie Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w B. do dokonania czynności tj. wyodrębnienia własności lokalu mieszkalnego nr [...] położonego przy ul. [...] w B. i zawarcia z B. O. umowy przeniesienia własności ww. lokalu wraz z prawem współwłasności nieruchomości gruntowej związanej z tym lokalem. Następnie skarżąca wniosła w dniu 6 października 2010 r. kolejne pismo procesowe, domagając się rozpoznania jej skargi z dnia 14 lipca 2010 r. w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt II SAB/Bk 47/10 odrzucił skargę B. O., wskazując że działalność spółdzielni mieszkaniowych w zakresie zawierania umów o przeniesienie własności lokalu, nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 października 2010 r. Skarżąca w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej złożyła skargę na przewlekłość postępowania w przedmiotowej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga B. O. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Białymstoku jest oczywiście bezzasadna. Na wstępie należy podnieść, iż skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz.U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne do jego zakończenia, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Jednakże zgodnie z art. 14 ustawy ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to zatem, że ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które z przyczyn nieuzasadnionych trwa dłużej niż 12 miesięcy. W tej sprawie nie można zarzucić Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były prawidłowo i terminowo. Skarga B. O. została złożona w dniu 15 lipca 2010 r., odpowiedź na skargę wpłynęła do Sądu w dniu 23 lipca 2010 r. Od tej chwili Sąd podjął bezzwłocznie czynności mające na celu nadanie skardze dalszego biegu. Wezwano organ do nadesłania dodatkowego egzemplarza odpowiedzi na skargę, rozpoznano wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, wezwano pełnomocnika z urzędu do sprecyzowania skargi. Wszystkie te czynności Sądu zmierzały do jak najszybszego zakwalifikowania skargi i jej rozpoznania. Po uzupełnieniu wszystkich brakujących dokumentów, sprawa została skierowana na termin posiedzenia niejawnego, na którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z dnia 7 października 2010 r. odrzucił skargę. Tym samym postępowanie sądowe w pierwszej instancji zostało zakończone. Wskazać zatem należy, że od czasu złożenia skargi oraz nadesłania odpowiedzi na skargę przez Spółdzielnię Mieszkaniową [...] w B. do czasu jej rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku upłynęło niecałe trzy miesiące, co świadczy o dużej sprawności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych też względów nie można zasadnie twierdzić, iż zostało naruszone prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy orzekł jak w sentencji postanowienia.