II SA/Sz 1171/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy [...] o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi Gminy [...] na czynność Dyrektora Centrum Pomocy Rodzinie w przedmiocie obciążenia kosztami pobytu w domu dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży postanawia odmówić przyznania prawa pomocy UZASADNIENIE W dniu [...] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarga Gminy [...] na czynność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] polegającą na obciążeniu Gminy [...] kosztami pobytu A.Ś. w Domu dla Matek z Małoletnimi Dziećmi i Kobiet w Ciąży w [...]. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że w decyzji Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] z dnia [...] r., skierowano A.Ś. wraz z małoletnimi dziećmi do ośrodka wsparcia, jednocześnie określając, iż podmiotem właściwym do ponoszenia opłat za ww. pobyt jest Gmina [...]. Skarżąca wyjaśniła, że wielokrotnie informowała Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w [...], iż Gmina [...] nie jest właściwa do ponoszenia opłat w myśl art. 97 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, albowiem miejscem zamieszkania A.Ś. jest [...], a nie [...] położony w gminie [...]. Pomimo tego w dniu [...] r. wpłynęło upomnienie wzywające do zapłacenia kosztów pobytu. W skardze skarżąca zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy, który następnie uzupełniła nadsyłając wypełniony formularz urzędowy PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie nasuwa żadnych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi (por. Bogusław Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", LexisNexis Warszawa 2008 r., s. 472 i 473). Oczywista bezzasadność polega zatem na tym, że bez konieczności dokładniejszego badania, czy też oceny merytorycznej niewątpliwym jest, że skarga podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie, przedmiotem skargi uczyniono czynność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] polegającą na obciążeniu strony skarżącej kosztami pobytu A.Ś. w domu dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Sprawa dotycząca obciążenia kosztami Gminy [...] przez Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] działającego z upoważnienia Starosty [...] dotyczy wydatków i nie ma charakteru administracyjnego, lecz stanowi sprawę cywilną. Powyższego nie zmienia fakt, że obowiązek taki w przedmiotowej sprawie orzeczono decyzją. Z art. 97 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej ( Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728) nie wynika, aby o odpłatności gminy właściwej można było rozstrzygać w formie decyzji . Zatem w sytuacji gdy gmina zobowiązana nie zgadza się co do zasady z ponoszeniem wydatków lub też z ich wysokością to może wystąpić do sądu powszechnego o rozstrzygnięcie sprawy. Mając powyższe na uwadze należało uznać, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi Gminy [...] na czynność Dyrektora Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w [...] w przedmiocie obciążenia kosztami pobytu w domu dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży, a zatem została spełniona przesłanka oczywistej bezzasadności umożliwiająca odmówienie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez skarżącego zakresie. W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.