IV SA/Wr 264/19

SENTENCJA |Sygn. akt IV SA/Wr 264/19 | | , [pic], , WYROK, , W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ, , Dnia 17 października 2019 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w składzie następującym:, Przewodniczący:, , Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, , Sędziowie:, Sędzia WSA Ireneusz Dukiel (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, , , Protokolant:, sekretarz sądowy Aneta Januszkiewicz, , , po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 17 października 2019 r., sprawy ze skargi L. J., na decyzję Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. D., z dnia[...]., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego, , oddala skargę w całości., , UZASADNIENIE Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności we W. (dalej jako organ I instancji) orzeczeniem z dnia 5 kwietnia 2018 r., nr [...], odmówił L.J., po zmianie nazwiska L. J.-W. (dalej jako strona lub skarżąca) odmówił wydania orzeczenia o niepełnosprawności wskazując, iż w toku postępowania nie stwierdzono zmian w stanie zdrowia uzasadniających wydanie nowego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Odwołanie strony wpłynęło do Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie D. (dalej jako organ II instancji lub organ odwoławczy) w dniu 18 maja 2018 r. Strona nie była obecna na posiedzeniach składu orzekającego organu II instancji w dniach 5 lipca 2018 r., 30 sierpnia 2018 r., 18 października 2018 r. i 3 grudnia 2018 r. Organ II instancji decyzją z dnia 7 lutego 2019 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., umorzył postępowanie odwoławcze w sprawie wydania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że kwestionowane przez stronę orzeczenie z dnia 5 kwietnia 2018 r. związane było z bytem prawnym wyroku Sądu Rejonowego dla [...] IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 czerwca 2016r., który obowiązywał do dnia 31 grudnia 2018 r. Wskazano przy tym, iż w obowiązującym stanie prawnym brak jest normy prawnej umożliwiającej organowi odwoławczemu merytoryczne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem organu II instancji w obecnym stanie faktycznym sprawy niezasadne byłoby utrzymanie w mocy kwestionowanego orzeczenia lub jego uchylanie do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na zakończenie pouczono stronę, że w celu uzyskania orzeczenia o stopniu niepełnosprawności winna złożyć stosowny wniosek w Powiatowym Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wg miejsca stałego zamieszkania lub pobytu. Pouczono również, iż od wydanej decyzji służy stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Strona wbrew powyższemu pouczeniu wniosła odwołanie do Sądu Rejonowego dla [...] Wydziału X Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, który postanowieniem z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt X U 255/19, uznał się niewłaściwy rzeczowo do rozpoznania tej sprawy i przekazał sprawę do rozpoznania jako właściwemu- Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Akta sprawy wraz ze skargą strony wpłynęły do tut. Sądu w dniu 2 lipca 2019r W skardze, określonej przez stronę jako odwołanie, wniesiono o zmianę decyzji i wydanie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności, a także m.in. o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lekarza sądowego na okoliczność określenia stopnia niepełnosprawności skarżącej ze względu na nieprzeprowadzenie badania przez organ oraz zobowiązanie organu do złożenia do akt dokumentacji medycznej. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację i dodatkowo, odnosząc się do zarzutów skargi, wskazując, że skarżąca, nie tylko, mimo wielokrotnych zawiadomień, nie stawiała się na wyznaczone komisje, ale też nie przedstawiła żadnego dokumentu potwierdzającego, że otrzymała zawiadomienia po terminie komisji. Skarżąca w piśmie procesowym z dnia 2 października 2019 r., jak też osobiście na rozprawie w dniu 17 października 2019 r., polemizowała z odpowiedzią organu odwoławczego i wskazywała na wadliwe zawiadomienia o posiedzeniach komisji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwanej dalej u.p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Należy również pamiętać, że sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest wyłącznie w granicach danej sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 u.p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy organ II instancji prawidłowo zakończył postępowanie odwoławcze, wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., decyzją o jego umorzeniu, bez badania meritum odwołania. W ocenie tut. Sądu, całokształt sprawy wynikający zarówno z akt administracyjnych, jak i z uzasadnienia kwestionowanej decyzji, świadczy o tym, że organ odwoławczy podołał ciążącemu na nim obowiązkowi. Zdaniem Sądu prawidłowo doszło do umorzenia postępowania odwoławczego z powołaniem się na przesłanki wynikające z art. 105 § 1 k.p.a., tj. na bezprzedmiotowość dalszego jego prowadzenia z chwilą upływu ważności, zawartego w wyroku Sądu Rejonowego dla [...] IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt IV U 796/15, orzeczenia o niepełnosprawności. Powszechnie przyjmuje się bowiem w doktrynie, iż przesłanka umorzenia postępowania może istnieć jeszcze przed wszczęciem postępowania, a może powstać także w czasie trwania postępowania, a więc w sprawie już zawisłej przed organem administracyjnym, i to zarówno w I lub w II instancji (zob. J. Borkowski w B.Adamiak, J.Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 15. Wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, s. 563). Powyższy wyrok, w którym sąd powszechny zmienił orzeczenia organów i zaliczył stronę do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, wydano do dnia 31 grudnia 2018 r., zatem tylko do tego dnia możliwym było procedowanie co do zmiany tego orzeczenia w zakresie stopnia niepełnosprawności. Od dnia 1 stycznia 2019 r. jedyną drogą dla skarżącej pozostaje wniesienie nowego wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności do Powiatowym Zespole do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wg miejsca stałego zamieszkania lub pobytu, o czym została prawidłowo pouczono w zaskarżonej decyzji. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie nie była natomiast podnoszona przez skarżącą kwestia nieprawidłowości w doręczeniach jej zawiadomień o terminach posiedzeń komisji, która ewentualnie może być przedmiotem ewentualnej skargi na przewlekłość prowadzenia postępowania odwoławczego. W postępowaniu przed sądem administracyjnym niedopuszczalny był wnioskowany przez skarżącą dowód z opinii biegłego, zaś dowód z dokumentacji medycznej był zbędny z uwagi na zakres formalny skargi. Z wyżej omówionych względów, na podstawie art. 151 u.p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji wyroku.