III SA/Po 114/17

SENTENCJA Dnia 14 grudnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Sachajko po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 30 listopada 2016 roku nr [...]w przedmiocie wykreślenia wpisu do ewidencji producentów; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. UZASADNIENIE [...] wniosła skargę na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 30 listopada 2016 roku nr [...] w przedmiocie wykreślenia wpisu do ewidencji. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie został uzasadniony. Postanowieniem z dnia 4 lipca 2017 r. sygn. akt III SA/Po 114/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odmówił wstrzymania wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia 30 listopada 2016 r., w przedmiocie wykreślenia wpisu do ewidencji producentów. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła [...], wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 12 października 2017 r., sygn. akt II GZ 764/17 oddalił ww. zażalenie. Pismem z dnia 23 sierpnia 2017 r. strona skarżąca ponownie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ze względu na to, że strona skarżąca w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego zwracała się już o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przy rozpatrywaniu kolejnego wniosku w tym przedmiocie należy mieć na uwadze dyspozycję art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym, postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i § 3 rzeczonego art. 61, Sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Sąd wskazuje, że jakkolwiek w art. 61 § 3 p.p.s.a. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam ogólnikowy wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Zagrożenie, o jakim mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., musi być bezpośrednie i realne zaś w interesie strony leży takie sformułowanie wniosku, aby powołane w nim okoliczności wskazywały na wystąpienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie zawartych we wniosku twierdzeń stosownymi dokumentami (zob.: postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2012 r. II FZ 304/12, LEX nr 1137799). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wystąpiły nowe okoliczności. W sprawie nie przedłożono jakiejkolwiek dokumentacji obrazującej aktualną sytuację majątkową strony skarżącej (aktywa i pasywa majątkowe, majątek nieruchomy i ruchomy, dane o przychodzie, dochodzie, stałych kosztach i wydatkach, podjętych zobowiązaniach, wierzytelnościach itd.). Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności, Sąd, działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów, na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.