I SA/Rz 715/20
Административные суды2020-12-10
Номер дела
I SA/Rz 715/20
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Дата решения
2020-12-10
Тип
Postanowienie WSA w Rzeszowie
Судьи
Piotr Popek
Резолютивная часть
Odrzucono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Dnia 10 grudnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2020r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. C.-S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu I raty podatku od środków transportowych za 2020 rok - postanawia- odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
E. C.-S., reprezentowana przez doradcę podatkowego [...] w piśmie z dnia 16 października 2020 roku wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu I raty podatku od środków transportowych za 2020 rok.
Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I z dnia 10 listopada 2020r. skierowano do pełnomocnika Skarżącej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL SKarżącej, złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu Skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie lub sądami administracyjnymi, aktualnego na dzień złożenia skargi, a także do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłki zawierające ww. wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 13 listopada 2020r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:
Jednym z warunków skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego, gdyż zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm., dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Skarga jest zaś pismem wszczynającym postępowanie w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a.
Stosownie do treści art. 220 § 1 P.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 tego artykułu, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.
Ponadto, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a., pismo strony będącej osobą fizyczną powinno zawierać, w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL.
Jak stanowi zaś art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie z art.35 § 1 P.p.s.a., pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Skarżąca nie spełniła wyżej wskazanych wymogów formalnych skargi w zakresie uiszczenia wpisu sądowego, podania numeru PESEL oraz złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony przez doradcę podatkowego przed tut. Sądem.
W związku z powyższym, Skarżąca została wezwana do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. oraz art. 220 § 1 P.p.s.a. Skierowane do Skarżącej wezwania zawierały pouczenia, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań spowoduje skutek w postaci odrzucenia skargi.
Wyżej wskazane wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 13 listopada 2020r. Mimo upływu wyznaczonego terminu Strona nie uzupełniła braków formalnych skargi.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.