II OZ 938/09

SENTENCJA Dnia 28 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 28 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. M. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 września 2009 r., II SA/Lu 257/09, o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 sierpnia 2009 r. w sprawie ze skargi A. M. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] października 2007 r., nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2009 r., II SA/Lu 257/09, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał pełnomocnika A. M., radcę prawnego P. S. do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 sierpnia 2009 r. oddalającego skargę A. M. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] października 2007 r., nr [...]. Wpis od wniesionej skargi kasacyjnej określono liczebnikiem – 750 zł, natomiast słownie określono go na kwotę dwustu pięćdziesięciu złotych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 września 2009 r. sprostowano oczywistą omyłkę pisarską w zarządzeniu z dnia 17 sierpnia 2009 r. w ten sposób, że w miejsce wyrażenia: "dwieście pięćdziesiąt" wpisano "siedemset pięćdziesiąt". A. M. w zażaleniu na zarządzenie z dnia 7 września 2009 r. zarzucił naruszenie art.156 § 1 w związku z art.167 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.). W jego ocenie w prostowanym zarządzeniu nie występowała oczywista omyłka pisarska. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (art.156 § 1 P.p.s.a.). Przepis ten znajduje zastosowanie również do zarządzeń przewodniczącego (art.167 P.p.s.a.). Wszystkie nieprawidłowości określone w art.156 § 1 P.p.s.a. muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Sprostowanie z urzędu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w trybie art.156 § 1 P.p.s.a. można stosować wyłącznie wtedy, gdy kwota określona w zarządzeniu jest wynikiem nieprawidłowej operacji arytmetycznej (błąd rachunkowy), a nie wtedy, gdy sąd odmiennie określa kwotę wpisu liczebnikiem oraz słownie. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.185 § 1 w zw. z art.197 § 2 i art.198 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.